" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



wtorek, 21 maja 2013

Poranna toaleta

Tak na kanwie moich prób wlania do swej głowy jakiejś stabilnej wiedzy na temat minionego stulecia i walki z ogromną chęcią do bezproduktywnego spędzenia czasu, trochę motywowany gorącą wodą, w której moczę swój chory palec, doszedłem do wniosku, że te trzy lata studiów były jak poranna wizyta w toalecie*.
by Justyna



Wstajesz, przecierasz oczy i kierujesz się do swej świątyni medytacji, jeszcze niewiele kojarzysz, więc może się zdarzyć, że wbijesz tam akurat, gdy Twój współlokator będzie się pochylał nad swym marnym losem - dlatego pamiętaj - zawsze zamykaj drzwi! Kolejka do podium jest w każdym sporcie rzeczą naturalną.

Ale dobra, miałeś farta, kibel z rana akurat wolny, klapa jeszcze zimna (najgorsza rzecz latem - ciepły sedes). Teraz możesz się wygodnie rozsiąść i spojrzeć w swe ponure oblicze pierwszy raz tego dnia. Tak, widać to na twojej twarzy, ty już wiesz, że masz przejebane, bo musiałeś dzisiaj wstać i nikt nie śmie dać ci taryfy ulgowej z tego powodu. W autobusie będzie śmierdzieć. Będzie brudno. Popołudniu spadnie  deszcz, a sprzedawca w markecie będzie wołał o drobne, aż w końcu powie "będzie bez grosika".

Siedzisz, no i co jest? Nagle straciłeś chęci? Opuściła cię wola walki i ochota do zwyciężania swojej żałosnej natury? Przecież to jest twoja jedyna pora triumfu, gdy jesteś numerem jeden, a każdy inny przestaje się liczyć.
A może nagle zrozumiałeś, że nie jesteś jedyny, że teraz, dokładnie w tej chwili, podobną refleksje, w podobnej sytuacji, ma jakiś idiota po drugiej stronie globu? Siedzi na kiblu i myśli jaki to jest wyjątkowy i wspaniały. Może za jakiś czas wpadnie na to, że to gówno, a nie prawda.

Zesraj się, a nie daj się, mówili. Próbujesz zgadnąć jakież to koszmarne potrawy zaserwowali ci wczorajsi kucharze z, mocno przeterminowanych, produktów, będących od lat w nieustannym obiegu. W końcu i tak wszystko się spotka i wymiesza w żołądku!
Zrzygałbyś się, gdybyś tylko mógł, ale to już zabrnęło za daleko i teraz jedyny sposób by się tego pozbyć to wypiąć się, zacisnąć zęby i pozwolić działać naturze. Tylko nie zapomnij spuścić za sobą wody.
Jasne, zostanie po tym wszystkim nieprzyjemny zapach, ale odrobina smrodu jeszcze nikogo nie zabiła. Ha, może nawet ten odór przypomni ci czym jest prawdziwe życie i da ponownie do myślenia. Czy warto realizować takie błahe, nic nie wnoszące marzenia? Czy warto wpadać w strumień? Skoro każdy to jada, czy ja też muszę to jadać?

Od jutra wypróżniam się wieczorami.


*Z góry przepraszam, jeśli kogoś zawiódł mój dzisiejszy post. Wiem, że za długi, że brzydki i ogólnie, fuj. Ale musiałem. Czasem to jest silniejsze ode mnie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.