Dziś
uchwycę tylko krótką myśl, która mogła mi uciec, gdy w którymś
ze wcześniejszych postów, skarżyłem się na to, iż ludzie wcale
dziś nie czytają. Otóż Jerzy Bukowski w swym
artykule zwrócił uwagę na sposób w jaki porozumiewa się
dzisiejsza młodzież. Warto zastanowić się przez chwilę nad
przyczynami i skutkami tej sytuacji.
Przyczyny.
1. Kiedyś
ludzie więcej czytali.
Rzeczywiście,
niegdyś książka była ulubioną formą rozrywki, jednak dziś
ustępuje miejsca, przede wszystkim, telewizji i internetowi.
Oczywiście nie oznacza to, że książek się już nie czyta, po
prostu dla większości ludzi stały się one nieciekawe, męczące i
zbyt czasochłonne.
2.
Życie w pośpiechu skłania nas do skracania swych wypowiedzi.
SMS czy wpis na Twitterze ma "określoną ilość znaków". Ten
zwrot mógłby być tytułem mojej powieści lub wiersza, ale został
już tak parszywie wykorzystany przez wszystkie możliwe media, że
nie mogę odnaleźć dla niego nowego sensu. Mamy mało miejsca i
czasu, więc skracamy co się da, bawiąc się w półsłówka,
potakiwanie i uproszczenia językowe. Nie należy się dziwić, że
ludzie nie potrafią poprawnie złożyć zdania, nie mają nawet
czasu by zastanowić się nad swoimi wypowiedziami. A mama mówiła,
bym nie paplał bezmyślnie...
3.
Zmiany w edukacji.
Czyli
ktoś coś kiedyś popsuł i dopiero teraz zaczyna to powoli
wychodzić. Zamiast kształtować młodych ludzi na intelektualistów,
dla których nie ma czegoś takiego jak "przeszkody nie do
pokonania", uczymy dzieci jak dopasowywać klocki do siebie, by
przecisnęły się w wąskim gardle egzaminacyjnego "klucza".
Nie wiem czy ktokolwiek na tej planecie wie jakie może mieć to
skutki dla rozwijającego się umysłu. Prawdopodobnie za jakiś czas
ktoś bardzo mądry, stwierdzi, że przyniosło to więcej szkód,
niźli pożytku.
Skutki.
1.
Czytelnictwo w kraju spada.
Nie
jest jeszcze tak tragicznie, że trzeba zamykać księgarnie i
biblioteki, ale panie siedzące przy biurkach w wypożyczalni, nie
mogą narzekać na tłok. Traci na tym każdy, gdyż osoba oczytana,
nie potrafi dogadać się z kimś, kto w życiu nie trzymał książki
w dłoni (choć wydaje mi się, że częstokroć jest zgoła
odwrotnie).
2.
Ludzie przestają się do siebie odzywać, jeśli czegoś aktualnie
nie potrzebują.
O tym
również już pisałem. Skoro nie potrafimy mówić czy pisać, a w
dodatku nie chce nam się czytać więcej niż trzy akapity naraz,
nie należy się dziwić, że ludzie stopniowo uciekają od rozmowy.
Początkowo chowają się za ekranem komputera, wysyłając
sporadycznie wiadomości drogo elektroniczną. Z czasem większość
znajomości zaciera się lub zostaje zerwana.
3.
Zubożenie intelektualne społeczeństwa.
Każdemu
z nas wydaje się, że to już następuję albo wręcz nastąpiło.
Ja mam jednak wrażenie, że najgorsze jest jeszcze przed nami. Nadal
wśród swych rówieśników, a nawet pomiędzy ludźmi młodszymi o
kilka lat, odnajduję pewne skrawki ciekawości świata, chęci do
zadawania pytań i poszukiwania odpowiedzi. To sprawia, że myślę iż sytuację można jeszcze opanować, ratując nas przed Ciemnogrodem.
Co z tym wszystkim począć? Czy pocieszać się myślą, że to wciąż nie jest tragedia, że ludzie nadal kupują książki, nadal cenią poprawną, polską mowę? Myślę, że to nie wystarczy. Należy działać, bo przecież nasze społeczeństwo samo się nie uratuje. Spytasz, czytelniku, jak?
Uff... jutro, dobra?
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.