" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



środa, 4 grudnia 2013

Słomka

Koty to osobliwe stworzenia. Chcą być głaskane, wielbione, a jednocześnie stale knują w jaki sposób uprzykrzyć człowiekowi życie. Niektórzy je uwielbiają (na przykład ja i Ju), a inni nie potrafią znieść obecności tych futrzaków. Dziś chciałbym wam przedstawić sympatyczną kotkę, która ma całkiem intrygującą historię.


Wszystkie zdjęcia są autorstwa Jakuba Woźniaka. 


Słomka, bo takie imię nosi ta przeurocza kotka, mieszka w Bydgoszczy, w budynku Wydziału Zarządzania Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego. Początkowo przychodziła przed wejście, gdzie ktoś zaczął ją dokarmiać. Z czasem weszła do środka, a dziś mieszka w portierni.


Bardzo szybko stała się lokalną atrakcją. Nie boi się nikogo, a wręcz przeciwnie, jej poczynania są coraz śmielsze. Całe dnie wyleguje się na fotelu w pomieszczeniach dziekanatu, ale czasem można spotkać ją na korytarzu lub w audytorium. 


Słomka uczestniczyła też w kilku konferencjach, a raz nawet zasiadła na widowni podczas obrony magisterskiej. Nikt nie miał serca jej wyrzucić.
Wiarę w ludzkość można odzyskać, posiłkując się takimi przypadkami, jak ten. Jednak wszyscy wiemy, że nie zawsze bywa tak kolorowo. Koty, zresztą jak większość zwierząt, nie mogą równać się z człowiekiem, przez co, bardzo często, padają ofiarą ich głupoty. Dbajmy o inne istoty, może niekoniecznie przygarniając je pod swój dach, ale karmiąc od czasu do czasu resztkami, gdyż nadchodzi zima, a sporo stworzeń nie poradzi sobie z nią bez naszego wsparcia. (Oczywiście pomijam gołębie. Ich nie powinno się dokarmiać.)
Uzależniliśmy byt tak wielu stworzeń od naszej egzystencji, że jeśli nagle przestaniemy się o nie troszczyć, wymrą bezpowrotnie. Różnimy się od nich, mamy intelekt, więc wykorzystajmy go mądrze.



I jeszcze drobny smaczek na koniec. Poniższe zdjęcie wisi na drzwiach do dziekanatu. Przyznam, że trochę zazdroszczę studentom UTP wydziałowego zwierzątka. 


*
Zastanawiałem się gdzie umieścić ten wpis i zdecydowałem się dodać go do kategorii opisującej osobliwe osobistości. Jest to jednak wyjątek, swego rodzaju, przyjemny przerywnik. Mam nadzieję, że znajdzie się jeszcze kilka takich ciekawostek, świadczących od ludzkim dobru.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.