![]() |
| Wszystkie zdjęcia pochodzą z materiałów własnych. Autorem jest Ju. |
W Sztokholmie nie ma banków. Przez cały wyjazd widziałem raptem trzy placówki, które w ogóle nie rzucały się w oczy. Dla porównania dziś, idąc do pracy, doliczyłem do dwunastu i wpadłem w osłupienie. Każdy z oddziałów, nie ważne czy bank krajowy czy zagraniczny, oblepiony ogromnymi reklamami, zachęca do lokat, kredytów i oprocentowanych kont. Na ulicy Rajskiej w Gdańsku tak naprawdę nic innego, prócz banków, nie funkcjonuje. Czy aż tak kochamy pożyczać?
W Sztokholmie nie ma reklam. Miejskie mury są wolne od bilbordów, choć wiele sklepów wywiesza drobne szyldy nad wejściem i to w zupełności wystarcza. Tymczasem dziś, idąc do pracy, dostrzegłem (ponownie) ogromny, płócienny transparent reklamujący jedną z większych sieci odzieżowych, który całkowicie opinał kształtny budynek dawnej przychodni. Wątpie czy mieszkańcy Dźwigowa mają pojęcie jak pięknym przykładem architektury jest ten, sąsiadujący z Dworcem Głównym, budynek.
W Sztokholmie nie ma gburów. Życzliwość, uprzejmość i szczery uśmiech od pierwszego spojrzenia, tym uraczą Cię mieszkańcy tego miasta. Tymczasem, zaraz po przylocie do Gdańska, w autobusie zmierzającym do centrum wybuchła awantura, bo kierowca odmówił sprzedaży biletu. Obużeni pasażerowie dali upust swoim emocjom, mówiąc, że ów kierowca się na nich obraził. Kompletny brak zrozumienia i dobrej woli. Z jednej strony kierowca nie miał czasu (ani obowiązku!) rozmieniać im dwudziestu złotych, a z drugiej oni nie mieli skąd wziąć odliczonej sumy, więc jechali na gapę.
Całą drogę słuchałem marudzenia tych ludzi i zadawałem sobie jedno pytanie - jakim cudem przeżyłem tutaj tak długo?
| Yay! |
To nie jest tak, że jedno miejsce jest lepsze od drugiego. Nadal, z całego serca i z całych sił, kocham ten kraj i wszystkich ludzich, których tutaj poznałem. Coś mnie trzyma tu i nie mogę tak po prostu uciec. Z jednej strony jest to język, który czasami tak kaleczę, ale bez którego nie potrafiłbym żyć pełnią życia. Z innej rodzina i miejsca, które znaczą dla mnie bardzo wiele. Przecież moje życie, choć składa się na nie wiele umiarkowanych zwycięstw lub remisów, nie jest pasmem niekończących się porażek.
Ale gdy myślę o przyszłości, boję się i dlatego myślę o ucieczce. To naturalne.
| Zawsze chciałem mieć takie zdjęcie. No, teraz już mam, czad, nie? |

Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.