" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



poniedziałek, 2 kwietnia 2012

Jak nie być mną

Przede wszystkim unikaj autobusów wiozących groteskowych pisarzy i poetów. Kocham ten kraj całym ciałem, ale gdy stykam się z przesytem jednego stylu składania liter, który powiela się do obrzydzenia od czasów Stalina, mam ochotę wyskoczyć przez okno. (Spokojnie, to parter).
Gdy już opanujesz zdolność pokonywania dużych dystansów piechotą, sugeruję poszukać dostatecznie zdrowych psychicznie przyjaciół, którzy będą potrafili przeczytać Twoje bazgroły albo chociaż odszyfrować znaczenie Twojego nazwiska.
Ja nie mam przyjaciół i jeżdżę autobusami, a między przystankami nie zapominam być buntownikiem, rzucającym klątwy na system lub nierozumianym artystom, żyjącym w patologicznym związku. Przez trzy lata studiów uczęszczałem na wszystkie zajęcia. Zmarnowałem trzy lata na poznawanie najróżniejszych metod autopromocji, które w żaden sposób nie pomagają mi w codziennym życiu.
Gdy zastanowić się nad tym wszystkim troszeczkę mocniej, to nikt nie pomaga mi w codziennym życiu, każdy jest od sytuacji wyjątkowych, specyficznych. Tylko, że ja w żaden sposób nie wyróżniam się.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.