Przede wszystkim unikaj autobusów wiozących groteskowych
pisarzy i poetów. Kocham ten kraj całym ciałem, ale gdy stykam się z przesytem
jednego stylu składania liter, który powiela się do obrzydzenia od czasów
Stalina, mam ochotę wyskoczyć przez okno. (Spokojnie, to parter).
Gdy już opanujesz zdolność pokonywania dużych dystansów piechotą, sugeruję
poszukać dostatecznie zdrowych psychicznie przyjaciół, którzy będą potrafili
przeczytać Twoje bazgroły albo chociaż odszyfrować znaczenie Twojego nazwiska.
Ja nie mam przyjaciół i jeżdżę autobusami, a między przystankami nie zapominam
być buntownikiem, rzucającym klątwy na system lub nierozumianym artystom,
żyjącym w patologicznym związku. Przez trzy lata studiów uczęszczałem na
wszystkie zajęcia. Zmarnowałem trzy lata na poznawanie najróżniejszych metod
autopromocji, które w żaden sposób nie pomagają mi w codziennym życiu.
Gdy zastanowić się nad tym wszystkim troszeczkę mocniej, to nikt nie pomaga mi
w codziennym życiu, każdy jest od sytuacji wyjątkowych, specyficznych. Tylko,
że ja w żaden sposób nie wyróżniam się.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.