Korneliusz to ten chłopak, który wiecznie kicha i zawsze ma przy sobie dwie paczki chusteczek. To tak na wszelki wypadek. Gdy go pytają, przy okazji powtarzając piąty raz "na zdrowie", czy jest na coś uczulony, odpowiada im, że to wstręt do ludzkiej głupoty, albo wrażliwość na kurz i wiosenne pyłki.
Oczywiście prawda jest bardziej złożona.
- Oby ci ryj urwało. - Z wyraźną sympatią w głosie, swe obawy o zdrowie Korneliusza, wyraża jego przyjaciel K., który nie ma w zwyczaju owijać w bawełnę. Ale żadne słowa nie pomagają, kichania nie można powstrzymać, z oczu leją się łzy, a po uszach rozchodzi się trzask za trzaskiem.
Może, ku zdziwieniu innych, Kornel również tego sobie życzy. W młodości nauczył się by mieć wszystkich w nosie, ignorować wszelkich osobników, którzy w nieprzyjemny sposób obchodzili się z nim przez te wszystkie lata. Z czasem zaczął upychać do nozdrzy dziewczyny, które raczyły omijać go szerokim łukiem i wszystkie te małostki, do których młode serce pragnęło wkładać, jeszcze świeżą, wolę życia. O dziwo, zmieściła się tam też cała szkoła, ze wszystkimi jej urojeniami w postaci sztucznych przeszkód, mających stymulować intelektualny rozwój i tymi popieprzonymi bachorami, dla których szczytem marzeń było granie w piłkę całe popołudnie, a potem, wraz z upływem lat, picie piwa zaraz po lekcjach.
Korneliusz ma teraz największą kichawę w rodzinie (jeśli nie w mieście). Ciągle w niej dłubie, co wielu ludzi spostrzega i natychmiast obraca przeciw niemu, bo jest srogim nietaktem, grzebać w swej przeszłości, szczególnie, gdy jest ona tak mało istotna. Jednak, skąd piętnastolatek może wiedzieć, co jest dla niego istotne, skoro dopiero dwudziestodwulatek, stosunkowo niedawno, się o tym przekonał? Korneliusz miał, i najwidoczniej nadal ma, wszystko w nosie. Czy nadal was to dziwi, że nosi przy sobie tyle chusteczek? Jeśli raz na jakiś czas, gdy jakiś zapach czy widok, przywoła w umyśle właściwe wspomnienie, ono natychmiast pragnie wydostać się na zewnątrz i istnieć, jak istniało, nim młody chłopak zniszczył je raz na zawsze.
Korneliusz kicha przeszłością, wysmarkuje jej skrawki i wyrzuca, ale to nie przynosi żadnej ulgi, a może nawet pogarsza sprawę. Życzenie mu "na zdrowie", jak to w zwyczaju mają ludzie w naszym kręgu kulturowym, uważający się za ułożonych i niepozbawionych ogłady, mija się niejako z sensem, gdyż jego stan nie ma prawa się poprawić, dopóki nie oczyści nosa raz na zawsze. Ale taka operacja jest droga.
Jeżeli jest to jedynie poetycka metafora, to nie podziała, ale jeśli jest w tym ździebko fizjologicznej przypadłości, to znam takich, którym pomaga Zyrtec, 10 mg, tabletki powlekane.
OdpowiedzUsuń