Wielokrotnie spotkam się z sytuacją, gdy mój rozmówca nie ma (lub nie chce mieć) pojęcia o tym co mówię. Nie chodzi tutaj o to, że posiadłem jakąś tajemną wiedzę, a raczej o pewną przewagę, którą daje uważne śledzenie wiadomości i różnych doniesień ze świata.
Nie masz czasu by wyrobić sobie opinię na każdy temat, dlatego większość ludzi czyta to co inni o tym myślą i wtedy dokonują wyborów, które uważają za słuszne. W ten sposób działa publicystyka, dostarcza czytelnikowi porcję gotowych rozwiązań, by nie musiał tracić czasu na samodzielne myślenie.
Pomyślałem, Filip, może powinieneś stworzyć na swym martwym blogu cotygodniowy przegląd najciekawszych wydarzeń politycznych i społecznych z kraju i ze świata? Mógłbym w ten sposób wypracować swój własny punkt widzenia na każdą z sytuacji, a jednocześnie spróbować dostarczyć go osobie trzeciej, potencjalnemu czytelnikowi (około 100 sztuk, tendencja raczej spadkowa).
Cóż, jest już sobota, a ja dopiero się za to zabieram, no ale mówi się trudno. Założenie wydaje się proste, ale wystarczy chwila, by znaleźć słabe punkty. Aktualnie na świecie dzieje się tak wiele, że nie sposób tego zwięźle skomentować, a niektóre z tych wydarzeń nadal mają swój bieg lub są na tyle świeże, że, w trakcie gdy piszę te słowa, na jaw wychodzą nowe fakty.
Jednak nie przerażam się tym. Chcę po prostu pisać, bo znów to zaniedbałem, zasłaniając się pracą.
Tego polityka kojarzą głównie nasi rodzice, ponieważ pełnił ważne stanowiska w rządzie na początku lat 90. Był komunistą, brał udział w obradach okrągłego stołu ze strony rządowej, a następnie, już po rozpadzie "jedynej słusznej partii", przyłączył się do stronnictw lewicowych, z których wyrosło SLD.
Moje pokolenie może jeszcze go trochę kojarzy, ale wątpię czy ktokolwiek umiałby powiedzieć coś więcej o jego działalności politycznej. Wszyscy skupiliby się raczej na charakterystycznej łysinie, zachrypnięty głosie i otyłej sylwetce.
Polityka załatwił nowotwór. Z ciekawostek - podobno Oleksy chciał nagrać swoje przemówienie, które miałoby zostać pokazane w trakcie jego pogrzebu. Wieloletni komunista i lewicowiec zostanie pochowany jak katolik. Był premierem, więc może spocznie na Powązkach?
Tutaj, jak sądzę, z rozpoznawalnością będzie jeszcze gorzej, jednak wielkiemu artyście należy się choćby wzmianka. Ze wstydem przyznaję, że czytałem jedynie fragmenty jego powieści "Pamflet na siebie", ale do dziś noszę w sercu cytat, którym autor mnie oczarował:
"Mam uczucie, przeczucie, domysł, że w innym bycie dość lekkomyślnie wykupiłem wczasy na ziemi. No i wakacje niezbyt się udały."
Wielka szkoda, że o wielkich artystach przypominamy sobie dopiero w chwili ich śmierci. Mam skromną nadzieję, że dzięki temu, że jego nazwisko ponownie pojawiło się na nagłówkach gazet, ktoś sięgnie po jego książki lub filmy, czerpiąc z tego mądrość i przyjemność.
Trudny i długi temat. Pisałem już o islamie, a teraz czytam, że prezydent Francji stwierdził, iż radykałowie, którzy napali na redakcje "Charliego" nie mieli nic wspólnego z islamem.
Średnio mnie obchodzą poglądy religijne i polityczne tych mężczyzn, jednak jeśli stają się one powodem otwartej agresji przeciwko niewinnym osobom to zdecydowanie dzieje się coś złego.
Problem mniejszości islamskiej w krajach zachodu narasta od lat. Napięcie jest ogromne, podsycane dodatkowo przez kolejne incydenty i pobłażliwość dziennikarzy i rządzących. Wszyscy dookoła dążą do tego, by ta ogromna grupa społeczna żyła w spokoju i szczęściu. Jedynym wyjątkiem jest fakt, że sami członkowie tej społeczności mają to gdzieś i celowo destabilizują cały układ, odcinając się kulturowym murem.
Magazyn "Charlie Hebdo" miał wielu wrogów, jednak redakcji nigdy nie brakowało odwagi. I nadal nie brakuje, sądząc po zapowiedziach, kolejny numer ukarze się w milionowym nakładzie (normalny to 60 tys), a okładka z napisem "Pilne, zatrudnimy sześciu karykaturzystów" już robi furorę na całym świecie.
Czy muzułmanie są winni? Nie wiem. Ilu z otwarcie potępiło tę zbrodnie? Nie wiem. Dziś nazywa się ich terrorystami, radykałami lub jakoś tak. Podobnie jest z nazistami, którzy mają niewiele wspólnego z Niemcami. Słowem, czyni się wszystko, by możliwie jak najdelikatniej mówić o temacie, który może stanowić punkt zapalny.
Jest jeszcze sprawa wolności słowa. Po tym ataku wielu przedstawicieli mediów, szczególnie związanych z gazetami, wypowiadało się w tonie, mówiącym o ataku na wolność mediów. Uważam, że to kłamstwo.
W ówczesnych czasach nie istnieje coś takiego jak wolne media, chyba, że mamy na myśli niezwykle powolne łącze internetowe. Każda redakcja podlega wpływom, jest finansowana przez pewne grupy ludzi, którym zależy na pozyskaniu przychylności opinii publicznej. Wystarczy porównać sposoby przedstawiania tych samych zdarzeń przez różne stacje telewizyjne. Stronniczość pewnych magazynów publicystycznych jest nawet rzeczą dość oczywistą.
Więc jak możecie mówić, że została naruszona wolność słowa? Kilka miesięcy temu rządowi agenci weszli do redakcji Wprost. Też było sporo krzyku, trochę wstydu i kilka ciekawych zdjęć. Co dalej? Nic. (No może odrobinę się na tym wylansowali, skoczyła im sprzedaż i nazwisko redaktora naczelnego zapadło ludziom w pamięci. Facet może śmiało iść do sejmu teraz, ma fejm).
Nie ma wolnych mediów, ani w Polsce, ani w Europie. Co gorsza, to nie jest żadne wielkie odkrycie, gdy się nad tym zastanowisz, to sam dojdziesz do podobnych wniosków.
Korwin zrzucony z tronu
![]() |
| Teraz ten człowiek rządzi w Kongresie Nowej Prawicy. |
Komuś się to nie spodobało no i mamy bałagan, który jest niczym innym jak strzałem w kolano i być może ostatnim gwoździem do politycznej trumny tej formacji. Kto wie czy nie pogrzebie to też samego Korwina...
Ogórek od SLD
| Nowa twarz lewicy to twarz fotomodelki? |
Więc teraz większość dziennikarzy ma zagwozdkę, bo pani Ogórek, która rzekomo już trzy lata temu startowała w wyborach parlamentarnych (nie zdobyła mandatu), nie uczyniła przez ten czas nic, co mogłoby przyciągnąć do niej uwagę mediów.
Dla pani Ogórek jest zbyt wcześnie, by mogła odnieść jakiś większy sukces. Nie spodziewam się by jej zabiegi przyniosły jakiś większy skutek, lecz może zaowocują wzrostem poparcia dla SLD w wyborach parlamentarnych.
Nie zagłosuję na nią. Choć będzie nam się wmawiać, że ta kobieta jest liderką całej lewicy, to wszyscy będą wiedzieć, że prawda jest zupełnie inna. To ryzykowne zagranie ze strony Millera ma właśnie tę wadę, że doskonale widać, kto tutaj jest wodzem, a kto marionetką.
Pora na małą dygresję,
Pamiętam kampanię Napieralskiego, który lubił pokazywać się przed mediami, rozmawiać z ludźmi. Jego kampania była inna, ale każdy rozumiał, włącznie z nim, że to dopiero początek, że szanse na wygraną ma raczej mizerne (choć wynik miał niezły), ale przekonywanie wyborców do siebie to proces długofalowy.
W tym tygodniu ten sam zarząd zawiesił Napieralskiego. Wcześniej odsunęli go od władz partii. Obecnie wydaje się, że Napieralski jest na politycznym wygnaniu, choć nie całkiem na taki los zasłużył.
Gdyby natychmiast po porażce utrzymał się przy stanowisku lidera lub chociaż pozostał czołowym politykiem, który jest aktywny w mediach, miałby szanse na rozbujanie poparcia SLD i ustanowienie kuszącej alternatywy dla sporego grona wyborców.
Nie poprawiam tego tekstu, nie zmieniam go zbytnio. Zostawiam to samemu sobie, dla siebie, bym mógł tutaj wrócić za jakiś czas i przekonać się czy dobrze rozumowałem.




Całkiem dobrze się Ciebie czyta, więc pisz, pisz.
OdpowiedzUsuń