" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



niedziela, 17 lipca 2011

Wczoraj zerwała ze mną dziewczyna...

Wzorując się na >  Terapia Spella < Postanowiłem napisać parę słów opartych na własnych doświadczeniach.

Smutek ma różne fazy, czasem jest gwałtowny i głośny, jak płacz noworodka, a innym razem skrywa się w człowieku tak głęboko, że często niemożliwym jest dostrzeżenie jakichkolwiek jego oznak. Ja jestem gdzieś po środku, bo tylko kilka osób żyjących na tym świecie jest wstanie jednym spojrzeniem odkryć to co tli się w moim sercu. Między innymi dlatego unikam ich spojrzeń.

Nie będę się tu rozpisywał o cierpieniu artysty, o pękającym sercu i o tym jak mi źle. To co czuje dziś wyjątkowo zachowam dla siebie, tak samo jak zachowam wszystkie myśli, choć może niektóre zapisze by później móc wrócić do tego dnia w myślach.

Tak, jestem emocjonalnym masochistą. No i najlepiej piszę pod dyktando emocji.

Jeśli wszystko pójdzie dobrze, skończę pisać moją "książkę" we wrześniu. Jeśli źle, to pewnie w listopadzie.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.