" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



wtorek, 24 kwietnia 2012

Testy

Tego egzaminu nie można oblać. Nawet jeśli ktoś pomyli się we wszystkich pytaniach i tak zaliczy całość, jednak przy rekrutacji do szkół ponadgimnazjalnych będzie miał wynik - 0.
Ja swój egzamin miałem 5 lat temu. Szczerze? Myślę, że dziś poszłoby mi znacznie gorzej niż wtedy. Zmienił się program, zmieniła się moja wiedza. Wiele niepotrzebnych szczegółów, w dużej mierze z przedmiotów ścisłych, uleciało z mojej głowy i nawet za nimi nie tęsknie.

Z czasem można coś dostrzec. Iść na piwo i zobaczyć jak bardzo możemy być różni, jak wiele ścieżek jest do wyboru. Fizyka i Informatyka, Architektura, Skandynawistyka, Chemia, Archiwistyka, Grafika... To tylko przekrój naszej nielicznej, gdańskiej grupy, "miłujących świat inaczej", a jaka różnorodność.
Nikomu nie udało się zrobić z nas jednakowych, okrągłych głów, każdy pognał tam, gdzie pchnęły go marzenia. I bardzo dobrze.

To test, który rzeczywiście otwiera nam dalszą drogę i sprawdza naszą podatność na stres. Wielu ludzi opowiada jak bardzo stresowało się podczas pisania matury lub odpowiadania na ustnych egzaminach. Mnie nigdy to nie dotyczyło (pewnie przez moje podejście - co będzie to będzie). Miałem drugi wynik w klasie, mogłem iść do każdego liceum, więc wybrałem to najbliżej mnie. Dziś, gdy spoglądam na to co rozciąga się za moimi plecami, na przeszłość tak burzliwą i pofałdowaną, niekiedy urojonymi, problemami, cieszę się, że wybrałem właśnie taką drogę.

Oczywiście w mediach wielka sensacja, że dziś są te egzaminy (wiadomo, zbrojenia Korei są za mało sensacyjne), a popołudniu w internecie zaroi się od debilnych obrazków, które w najlepszy sposób ilustrują jego strukturę wiekową. Dobrze, że będę poza domem.
Ah i jeszcze zmartwieni rodzice, którzy z niepokojem będą oczekiwać wyników lub choćby relacji swoich pociech w stylu "I jak ci poszło?". Oczywiście będą wydzwaniać do nich już od 10 rano, a nawet jeszcze przed egzaminem by wypytać się o ich nastrój.
No dobra może przesadzam. Nie wiem jak to jest, moja mama nigdy nie była nadopiekuńcza, lecz stopniowo przekładała na moje barki odpowiedzialność za moje własne życie i decyzje w nim podjęte.
Dziwnie żyć bez rodziców, daleko od domu, wszystkie problemy rozwiązywać w pojedynkę, mierzyć się z nimi samemu.
Liceum to rzeczywiście najlepszy czas. Wymaga się od nas niewiele, a mamy tyle możliwości, ogrom swobody. Jedynie na studiach można poczuć się swobodniej, jednak wymagania często wzrastają wielokrotnie.


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.