Lato, pod postacią ogródków piwnych, wyrosło na toruńskiej starówce. Nie jest tak źle jak w Gdańsku, chodnikami nadal da się przejść i nie wpaść na ludzi idących z naprzeciwka, ale kolorowe parasole coraz bardziej szpecą, przynajmniej mój własny, obraz gotyckich zabytków.
Rozumiem dlaczego powstają tego typu rzeczy, przecież nie ma nic lepszego niż zimne piwo na świeżym powietrzu, gdy w mieście znowu upał gości, jednak przeraża mnie to z jaką częstotliwością powstają nowe miejsca pozwalające na spożywanie alkoholu pod parasolami. To Justyna zwróciła moją uwagę na ten temat, a spacerując z nią po toruńskim Starym Rynku, nie mogłem się z nią nie zgodzić.
Nasze społeczeństwo nie dorosło jeszcze do legalnych narkotyków jak i prawa do publicznego spożywania niskoprocentowych alkoholi. Nie dorosło też do tego by dbać o dobra jakie pozostawiła nam historia. Tak niewiele przetrwało po naszych przodkach, a ci którzy nadal są żywymi świadkami historii nie otrzymują od nas tego na co zasłużyli. Nasze społeczeństwo nie zna pojęcia szacunku do drugiego człowieka. Przyznajmy to otwarcie, każdy z nas był choćby raz świadkiem chamstwa jakie szerzy się wśród młodych względem starszych pasażerów komunikacji miejskiej.
W autobusach nie ma miejsca na szacunek, ale za to na zabytkowych i reprezentacyjnych budynkach i kamienicach jest sporo miejsca na szerokie bilbordy i kolorowe loga firm, których siedziby ulokowały się gdzieś w pobliżu. Nasz kraj jest biedny. Widać to świetnie na przykładzie rozlicznych budynków, których piękno wyparowało przez okres PRL-u i teraz nie ma środków by nadać im piękny wygląd, a co dopiero pierwotny zamysł architektoniczny. Rozliczne pałace, wille lub kamienice z przed wojny stoją i sypią tynkiem na przechodniów bo właściciele nie mają środków finansowych i prawnych by móc odnowić część naszego dziedzictwa.
Chciałbym za dwadzieścia lat móc pokazać swoim dzieciom cudowne zabytki architektury, które rozsiane są po zaułkach wielkich miast. Pokazać, czy raczej zachęcić kilkoma przykładami by dalej same poszukiwały małych cudów stworzonych przez człowieka. Przy tej myśli warto się zastanowić, czy przypadkiem nie jestem jednym z nielicznych młodych ludzi, którzy lubują się w spacerach po zakamarkach wielkich miast, w poszukiwaniu czegokolwiek, co posiadało lub nadal posiada, jakąś skrytą wartość estetyczną? Patrząc i nawiązując do swojego poprzedniego postu zaczynam się zamartwiać bo w czasach śmieciowej kultury i dominacji mediów masowych, ciasne zaułki pachnące kałużami nie są zbyt kuszące. Mają potężną konkurencję w postaci łatwo przyswajalnej sztuki. Mam nadzieję, że Andy W. płonie za to w piekle. (Przypomniałem sobie, że muszę napisać w następnym poście dlaczego nie lubię Warhola).
Dobra dajmy już spokój temu wszystkiemu. Wyżaliłem się.
Czy wspominałem już, że kocham swój widok z okna? Zazieleniło się, a w parku, niedaleko ronda Herberta, w trawie hasają ze dwa tuziny ptaków najróżniejszych gatunków. Będąc zakochanym, człowiek jakby mocniej odbiera wszystkie bodźce z zewnątrz. No i wspólne przeżywanie różnych rzeczy tak mocno mnie cieszy. Do tego wszystkiego dochodzi fakt, że zaczynam się rozpisywać, wchodzi mi nawyk formułowania kompletnych myśli i zamykania ich ładnymi zwrotami.
Z twierdzy Toruń, która pomimo lat pokoju, nadal lubi się grodzić, pozdrawiam wszystkich upojonych majowym ochłodzeniem.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.