" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



Pokazywanie postów oznaczonych etykietą marudzenie. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą marudzenie. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 15 maja 2012

Ogrodzone miasto

Lato, pod postacią ogródków piwnych, wyrosło na toruńskiej starówce. Nie jest tak źle jak w Gdańsku, chodnikami nadal da się przejść i nie wpaść na ludzi idących z naprzeciwka, ale kolorowe parasole coraz bardziej szpecą, przynajmniej mój własny, obraz gotyckich zabytków.
Rozumiem dlaczego powstają tego typu rzeczy, przecież nie ma nic lepszego niż zimne piwo na świeżym powietrzu, gdy w mieście znowu upał gości, jednak przeraża mnie to z jaką częstotliwością powstają nowe miejsca pozwalające na spożywanie alkoholu pod parasolami. To Justyna zwróciła moją uwagę na ten temat, a spacerując z nią po toruńskim Starym Rynku, nie mogłem się z nią nie zgodzić.

Nasze społeczeństwo nie dorosło jeszcze do legalnych narkotyków jak i prawa do publicznego spożywania niskoprocentowych alkoholi. Nie dorosło też do tego by dbać o dobra jakie pozostawiła nam historia. Tak niewiele przetrwało po naszych przodkach, a ci którzy nadal są żywymi świadkami historii nie otrzymują od nas tego na co zasłużyli. Nasze społeczeństwo nie zna pojęcia szacunku do drugiego człowieka. Przyznajmy to otwarcie, każdy z nas był choćby raz świadkiem chamstwa jakie szerzy się wśród młodych względem starszych pasażerów komunikacji miejskiej.

W autobusach nie ma miejsca na szacunek, ale za to na zabytkowych i reprezentacyjnych budynkach i kamienicach jest sporo miejsca na szerokie bilbordy i kolorowe loga firm, których siedziby ulokowały się gdzieś w pobliżu. Nasz kraj jest biedny. Widać to świetnie na przykładzie rozlicznych budynków, których piękno wyparowało przez okres PRL-u i teraz nie ma środków by nadać im piękny wygląd, a co dopiero pierwotny zamysł architektoniczny. Rozliczne pałace, wille lub kamienice z przed wojny stoją i sypią tynkiem na przechodniów bo właściciele nie mają środków finansowych i prawnych by móc odnowić część naszego dziedzictwa.

Chciałbym za dwadzieścia lat móc pokazać swoim dzieciom cudowne zabytki architektury, które rozsiane są po zaułkach wielkich miast. Pokazać, czy raczej zachęcić kilkoma przykładami by dalej same poszukiwały małych cudów stworzonych przez człowieka. Przy tej myśli warto się zastanowić, czy przypadkiem nie jestem jednym z nielicznych młodych ludzi, którzy lubują się w spacerach po zakamarkach wielkich miast, w poszukiwaniu czegokolwiek, co posiadało lub nadal posiada, jakąś skrytą wartość estetyczną? Patrząc i nawiązując do swojego poprzedniego postu zaczynam się zamartwiać bo w czasach śmieciowej kultury i dominacji mediów masowych, ciasne zaułki pachnące kałużami nie są zbyt kuszące. Mają potężną konkurencję w postaci łatwo przyswajalnej sztuki. Mam nadzieję, że Andy W. płonie za to w piekle. (Przypomniałem sobie, że muszę napisać w następnym poście dlaczego nie lubię Warhola).

Dobra dajmy już spokój temu wszystkiemu. Wyżaliłem się.

Czy wspominałem już, że kocham swój widok z okna? Zazieleniło się, a w parku, niedaleko ronda Herberta, w trawie hasają ze dwa tuziny ptaków najróżniejszych gatunków. Będąc zakochanym, człowiek jakby mocniej odbiera wszystkie bodźce z zewnątrz. No i wspólne przeżywanie różnych rzeczy tak mocno mnie cieszy. Do tego wszystkiego dochodzi fakt, że zaczynam się rozpisywać, wchodzi mi nawyk formułowania kompletnych myśli i zamykania ich ładnymi zwrotami.

Z twierdzy Toruń, która pomimo lat pokoju, nadal lubi się grodzić, pozdrawiam wszystkich upojonych majowym ochłodzeniem.

czwartek, 5 maja 2011

Rzecz o artystach i alternatywie

Wszyscy artyści...
Cierpiący artysta piszący o tym jak bardzo go boli to najbardziej nudny i żenujący obiekt w całej galaktyce. Jeśli ktoś nie wierzy w to, że można połączyć szczęście i twórczość, niech poczyta moje wcześniejsze teksty. Koniec wywodu o artystach.

Alternatywa.
Po pierwsze -  Słucham muzyki, nie gatunków. Znam się na muzyce, mam szeroko rozbudowany gust, wiem co mi smakuje, a co wyrzucam do kosza. Nie obchodzi mnie to, że byłeś sześć razy na koncercie Hey. Dyma mnie to, że stać cię było na karnet na Openera. I to trzy razy z rzędu. Jesteś pieprzonym burżujem, który żeruje na dzianych rodzicach. Spójrz na siebie. Mówisz, że twoje ciuchy i twój styl to Indie? Jak na moje to właśnie wróciłeś z zebrania klubu miłośników pedałów. Twoje zachowanie budzi co najmniej zażenowanie i lawinę plotek w towarzystwie. Może ci na tym zależy, na szumie, ja wolę stać cieniu, ty umieraj w tłumie takich samych dzieciaków stojących pod sceną.

Po drugie – Każdy ma prawo dotknąć pogardy własnym sumieniem. Więc gardzę tobą byś poczuł jak nisko upadłeś. Nie mam setek na koncie, moje ciuchy są raczej przeciętne. Nie bywam co sobotę w H&M i nie szukam promocji. Nie jestem pustą laską, ani lalusiem. Jestem Korneliuszem, widzę świat doskonale bez modnych okularów i drogich marek. Nie mam prawa jazdy, tym bardziej samochodu. Studiuje kierunek po którym nie znajdę zawodu, w przeciwieństwie do ciebie, potomku wielkiego rodu, który mieszka we wciąż nie wyremontowanym mieszkaniu.

Po trzecie – Mam własne problemy, wiem jak sobie z nimi radzić. Sam marudzę, ale nie znoszę słuchać twoich narzekań. Masz źle w życiu? Wyjedź do Tybetu i zapomnij, że żyłeś. Pewnie, koleje losu są różne, ale nie wierze w to by twoje problemy były, aż tak bzdurne. Pierdolę taką alternatywę. Pierdolę za ciasne spodnie, koszule w kratę i buty za połowę mojej pensji w barze. Pierdolę gejowskie czapki, szaliki i markowe okulary. Jestem tani, prosty i przede wszystkim niepowtarzalny.

Po czwarte – Za wszelką cenę pozostanę sobą. Nie ulegam namową, wpływom i modą. Chcesz to sobie chodź tak jak ci inni karzą, ja z długą brodą stanę z boku i przepuszczę wasze uniesione głowy. Farbuj włosy, nakłuwaj się i tatuuj. Bądź przewrażliwiony lub przewrażliwiona, wmawiaj sobie, że musisz być wyjątkowa i że jest ci z tym źle, że taka kara cię spotkała. Nie przyjmuj życia z pokorą, nie bierz go takim jakie jest, domagaj się, walcz i buntuj się przeciwko wszystkiemu co jest dla ciebie obce i niezrozumiałe. I nie zapomnij czcić szatana (choć to może być już nie modne) lub starać się mówić elokwentnie. Myśl, że tak można, że to wyraża twoje prawdziwe ja. Gdy już zrozumiesz, że to wszystko było iluzją, będzie już zbyt późno by cokolwiek zrobić.

To wszystko jest tak bardzo żenujące. Ludzie odpierdalają już takie rzeczy, że nie mogę na to patrzeć. Pseudoalternatywa, pseudoartyści, burżuazja. Wszyscy idźcie do diabła.
I żeby nie było – nie jestem pierdolonym moralizatorem, bo nie wierze w moralność, jestem sobą, a wy udajecie. Pierdolę tandetę, szczególnie każdy kicz, który z założenia miał przypominać pastisz, a teraz nie nazwę tego nawet satyrą. To żenujący poziom, jak rasistowskie kawały o Żydach. Dolna półka humoru. Abstrakcja, która po dłuższym przemyśleniu, wcale nie jest taka nierealna i co gorsza, nie jest ani trochę zabawna.


Nie mam kolorowych włosów, ani kolczyków na dupie

jeszcze mnie nie pojebało do tego stopnia by chcieć się wyróżniać w tłumie.

Mam chyba dwie lewe ręce, ciągle popełniam błędy

Nie wyciągam takich wniosków jak ty, do tego mam dziurawe zęby

Moje życie to pasmo porażek i sukcesów, tak to się kręci w kółko
nie poprzewracało mi się w dupie, żyje na tym świecie zbyt krótko.

Spójrz na siebie w lustrze i się przestrasz
Zarzygana moda i popkultura. 

wtorek, 8 lutego 2011

Nieszczęście

My i słońce i nikogo nawet wiatru wokół,
spokój, słońce zachodzące pośród bloków,
uspokajające, daj spokój,
kolejny dzień teatru, za horyzontem pokój.



Nieszczęście jest nieuniknione, ale nie warto tracić czasu na użalanie się nad sobą. Nie wiem po co pozować na kogoś przesadnie wrażliwego z problemami, które w większości są złudzeniem wywołanym przez nieumiejętność radzenia sobie z narastającą rzeczywistością. Nie jestem tchórzem choć mam tchórzliwe myśli, nie jestem beznadziejny choć takiego siebie widzę w lustrze, nie jestem głupi choć takiego siebie słyszę, gdy staram się komuś przekazać moje myśli. Nie jestem Bogiem choć myślę tak o sobie co dzień i na pewno mam to coś szczególnego co pozwoli mi przestać myśleć w ten egoistyczny sposób, który zniechęca do mnie coraz więcej ludzi.
Jestem fałszywy, żyję w otoczeniu pryzmatów rozszczepiających moje osobowości by nikt nie mógł dotrzeć do prawdziwego wnętrza. I nawet jeśli szczerze z kimś porozmawiam to i tak wiem, że są to same kłamstwa bo nie jestem zdolny pokazać komukolwiek całkowitej prawdy, jeśli ona w ogóle istnieje. Wygodniej jest tworzyć rzeczywistość urojoną, która jest dużo doskonalsza od jej pierwowzoru, choć jest to tylko niedoskonała kopia. Niedoskonała, ale zarazem doskonała rzeczywistość, urojona tylko po to by zachować w sobie jakieś resztki racjonalności.
Rzeczywistość, czyli otaczający nasz świat, który jesteśmy w stanie ogarnąć naszą percepcją w jednej chwili, staramy się jakoś uporządkować wartościami, a przecież one są zupełnie nieskuteczne. Nie ma przecież dwóch takich samych uczuć, każdy człowiek czuje inaczej i w inny sposób definiuje swoje wartości. Niestety, największym problemem jest to, że nie definiujemy wartości sami, lecz ulegamy wpływom. To sedno człowieczeństwa, wolność wyboru, lecz z podatnością na manipulacje, zniekształcenia czy urojenia. Gdybym był inny równałbym się z Bogiem...

Teraz wracam myślami do snu, do Boga siedzącego na piaszczystej plaży. Wokół pusto, tylko kilka mew i jedynie człowiek niezwykle podobny do Boga.
Sam na sam z szumem bezkresnego błękitu zwanego Bałtykiem, oddałbym wszystko za to by znaleźć ten spokój, ale wiem, że wtedy straciłbym to co w sobie tak bardzo cenie.

Wciąż słyszę, że marudzę, a ja już zwyczajnie nie wiem. Nikt nie wie.

niedziela, 6 lutego 2011

Definicja...

Warto było czekać do ostatniego numeru...
Fokus jak zwykle buja moje głośniki i myśli. Strasznie się wyluzowałem dzięki niemu.

I jakby na margines schodzi fakt, iż jakieś mądre głowy postanowiły, że drugi kierunek studiów będzie płatny.
Nie mam ochoty pisać jak niskolotny jest to pomysł. Wydaje mi się, że każdy z was ma tą świadomość i jakieś pojęcie o jakości edukacji w naszym kraju. Teraz mogę opowiadać mojemu przyjacielowi, którego wywiało na wyspy, jak to kraj stacza się bo ważniejsze jest to czy: Lecha Kaczyńskiego inwigilowano, czy Ryszard C. rzeczywiście był w Platformie Obywatelskiej, czy Tupolew został zestrzelony.
Tak ogólnie nie macie wrażenia, że chyba ktoś złamał konstytucyjne prawo do równości?

"Dlaczego - jak zakłada reforma - student ze średnią 4,0 (nie uzyskawszy stypendium rektora) będzie musiał zapłacić za studiowanie drugiego kierunku, a inny ze średnią 5,0 (mając to stypendium) już nie?

Student ze średnią 4,0 na kierunku architektura, budownictwo czy lekarskim również będzie mógł studiować na drugim kierunku bezpłatnie, podczas gdy student pedagogiki lub zarządzania będzie musiał uzyskać uzyskać średnią 4,5. Zależeć to będzie od uczelni i ich komisja stypendialnych - jak zdefiniują uprawnienie do nagród rektora za osiągnięcia studentów nauce. Gwarantujemy równy dostęp do studiów bezpłatnych, a w wielu zapisach ten dostęp poszerzamy. Dzięki tym zmianom nastąpi udostępnienie kilkunastu, a nawet kilkudziesięciu tysięcy dodatkowych miejsc na studiach bezpłatnych dla dobrych maturzystów.

W obecnym systemie nie dostają się oni na studia bezpłatne, ponieważ miejsca blokują starsi koledzy, zapisujący się dla hobby czy przedłużenia studiów na drugi, trzeci czy czwarty kierunek. Po zmianach każdy będzie miał prawo bezpłatnie studiować drugi kierunek, ale musi mieć na tym drugim kierunku dobrą średnią i uzyskać stypendium za osiągnięcia naukowe. To najbardziej sprawiedliwe i motywacyjne podejście."
Fragment wywiadu z panią minister odpowiedzialną za szkolnictwo wyższe.
Tylko drobnego szczegółu brakuje... Że my pchamy się na kolejne kierunki nie z braku zajęcia czy dla hobby, lecz z konieczności bo dziś człowiek z jednym dyplomem to płotka, która szybko ginie na rynku pracy.

Coraz częściej zamykam oczy, jako świadomy i przytomny człowiek mam dosyć bezlitosnego bombardowania rzeczywistości przy pomocy absurdu. Ile mam czekać, ile razy narzekać? Mam dosyć. Żadna partia będąca obecnie w sejmie nie jest przedstawicielem moich poglądów choć wciąż jestem kibicem PO, ale to już nie ma znaczenia. Nikomu nie zależy na przyszłości.

Mamy czas, który trawimy na depresje, na załamywanie rąk. Po niektórych widać to dość szczególnie, a po mnie? Po mnie już tego nie widać bo nie zamierzam się użalać nad sobą i rozmyślać jak bardzo zły jest mój nastrój.

 Fokus - Definicja


Sielanka = Dobra muzyka, dobrzy ludzie, dobry towar.



niedziela, 16 stycznia 2011

Co kto lubi...

Mam niezmierną ochotę pozbawić niektórych ludzi wszelkiej sposobności do komunikowania się. Dlaczego? Bo nic innego nie robią tylko łażą w kółko i gadają o sesji, jak to oni muszą się uczyć, starać i ogólnie wszelkie temu podobne zwroty, które mają chyba pokazać jak to student ma przejebane.
Wrzucasz na gadu status typu "sesja" i dodajesz nieciekawą minkę? No BULWA jasna, miast się uczyć wolisz wejść na ten spierniczony komunikator i obwieścić światu, że zostałeś ukarany przymusem zaliczania przedmiotów. Wciąż to powtarzam, nie musisz studiować i na szczęście wiem, że za pół roku już takich opisów nie zobaczę. Pewnie zastąpią je inne zwroty typu "w tyrce" lub "zapierdol w pracy/kom".
Ja ogólnie jestem człowiekiem wielkiej wiary. Wiary we własne siły i możliwości. Prawda, mam dość łagodny kierunek i raptem dwa egzaminy i może to jest powód tego, że nie marudzę, ale ludzie czego wy się spodziewacie po dorosłym życiu?
Rachunki się same opłacą? Dzieci same nakarmią? No fakt, zawsze można nie mieć dzieci i żyć na garnuszku rodziców, aż do usranej śmierci.

No, ale to jest dla nas typowe, to w nas wrosło, ta cecha. My musimy być umęczeni przez życie, musimy mieć powód do narzekań. Niby tak ciężko znaleźć szczęście? Mam czasem wrażenie, że każdy z nas je mija codziennie. Tyle, że nie mamy dość odwagi w sobie by stanąć na chwilę i złapać je w ramiona albo w usta. Później chodzą po świecie takie umęczone dusze i patrzą niewesołym wzrokiem, chcą wzbudzić litość czy może w ten sposób poprawiają swoją sytuacje?
Tak, a potem się dziwią i wykrzywiają usta jak widzą moje podejście i nie potrafią zrozumieć czemu ja mam tak na wszystko wyjebane. Może po prostu niektórzy są słabi psychicznie?

Wielka mi BULWA niespodzianka... Sesja...

Ps.
Zdaje sobie sprawę z tego, że teraz ja uskuteczniam marudzenie no ale BULWA ileż można słuchać (i czytać) tych bzdur?

Ps. 2
Zwrot "BULWA" zapożyczony od Kazikowej.