" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



poniedziałek, 27 sierpnia 2012

FrajerGraphy

To na wypadek, gdyby ktoś zapomniał, że wyglądam tak jak wyglądam.

Mam do całego świata prośbę - wróćmy do czasów, gdy świat chwytaliśmy analogowymi aparatami, z obiektywami otrzymanymi w prezencie od naszych dziadków czy ciotek, zza oceanu lub zza Buga.
Wtedy nie było dzieciaków aspirujących do miana "profesjonalnych fotografów" (czy bardziej uniwersalnie - "profeszynal potografer"), wtedy każdy się bawił, zamieniał swoje pomysły w rzeczywistość przy użyciu wyszukanych sposobów. Wtedy z konieczności, trzeba było być pomysłowym, kreatywnym i mieć w sobie choć naparstek talentu, bo nikt przy zdrowych zmysłach nie wyłożyłby na nas pieniędzy, gdyby nie miał pewności, że potrafimy je wykorzystać. I choć nie żyłem w tamtych czasach, znam to tylko z przekazów,  wydaje mi się, że dziś wszystko jest bardzo inaczej.

Ponownie, morze możliwości jakie otwiera się przed młodym człowiekiem wraz z dwudziestym pierwszym wiekiem, sprawia, że dziś każdy może być kim chce, ale to nie znaczy, że każdy jest kimś wyjątkowym. Rodzice bez wahania inwestują w najdroższy sprzęt, choć dziecko nie ma nawet najmniejszego pojęcia o fotografii. I w ten sposób w internecie jest tysiąc pięćset sto dziewięćset stron z jedną, wspólną cechą - "photography" w nazwie.

Gdzie tu oryginalność, gdy strona z Twoimi zdjęciami nazywa się tak samo jak dwa tysiące innych stron? Co z tego, że jest tam wypisane imię i nazwisko fotografa, skoro po dwudziestu minutach i tak go nie pamiętam?

Inną sprawą jest wzajemne adorowanie się, które uprawia w internecie coraz więcej osób, i które świadczy o szerzeniu się pseudoartystów. Polubię czyjeś zdjęcie, to on polubi moje (lub lubię tą osobę, więc polubię jej zdjęcie i odwrotnie). Mniej więcej takie wnioskowanie świadczy o czymś strasznym, czymś co stanie się plagą za kilka lat, gdy cała ta, nie boję się tego określenia użyć, hołota, ruszy się z przed kompa i zacznie wystawiać swoje prace gdzie popadnie, ale prawdopodobnie w miejscach, które wiadome będą tylko dla najszczerszych wielbicieli.

Ogólnie w sztuce obserwuje takie zjawisko, że twórcy tworzą głównie z myślą o innych twórcach, by pokazać im jacy są w tym dobrzy lub by się komuś przypodobać, błysnąć talentem i zdobyć protekcje jakiegoś sponsora, mecenasa lub mistrza. Gdzieś bokiem przechodzi chęć pokazania się odbiorcą. Zapomina się, że robienie czegoś by przypodobać się komuś, jest dość wstrętną rzeczą, a próba przypodobania się widowni jest traktowana jako najgorsze zło, bo przecież tylko amatorzy grają pod publikę (no ewentualnie ci, którzy dali ponieść się komercji).


Ja już nie wiem co mam o tym wszystkim myśleć. Mam szczerą nadzieje, że się mylę, że tak naprawdę, wszystko wygląda inaczej, a ja sobie tylko coś tam ubzdurałem.


Poniżej linki do fotografów, których ZDJĘCIA lubię.



BAKŁAŻANKA

Wojciech Dziadosz Photography
Jeden z nielicznych wyjątków reguły "FrajerGraphy". Ale i tak miałem problem by zapamiętać nazwisko.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.