Jakiś czas temu czytałem TEN artykuł i teraz uznałem, że warto bym go tutaj wrzucił, aby uzupełnić mój post, bo zapomniałem o tej ważnej kwestii. Na początku artykułu czytamy:
Spośród 250 obiektów znajdujących się na terenach postoczniowych w Gdańsku i wpisanych do ewidencji zabytków, zostało w tym spisie zaledwie 65, z czego o połowę toczy się batalia w sądach. Wizja utworzenia Parku Kultury na tym obszarze jest zarówno odległa, jak i mało realna.
Polecam lekturę całości. Ze zjawiskiem powolnego znikania stoczniowych zabytków spotkałem się już trzy lata temu, ale jak widać sprawa jest znacznie starsza i sięga końca lat dziewięćdziesiątych. Miasto bezmyślnie pozbyło się tych terenów, a teraz musi walczyć, by zachować ich dawny wygląd.
Napisałbym coś więcej, rozwinął jakoś bardziej swe myśli, ale mam teraz inne rzeczy na głowie, a Gdańsk jest gdzieś daleko, w tej chwili poza moim zasięgiem. Smuci mnie jedynie fakt, że sprzeciw społeczny jest tak słaby. Wygląda na to, że gdańszczanom los stoczniowych zabytków jest obojętny.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.