żółty rower

Często bywam niepoważny, roztrzepany lub zwyczajnie przygłupi. W tym co robię i jak myślę bez przerwy brakuje sensu i porządku. Coraz rzadziej coś mnie wzrusza i przejmuje, zupełnie jakbym wznosił wokół siebie barierę podążając za myślą, że człowiek wrażliwy to ktoś słaby i przez to niezdolny do odniesienia sukcesu.

Adnotacja - Z czym kojarzy Ci się Miasto Gdańsk?

Jakiś czas temu czytałem TEN artykuł i teraz uznałem, że warto bym go tutaj wrzucił, aby uzupełnić mój post, bo zapomniałem o tej ważnej kwestii. Na początku artykułu czytamy:

Spośród 250 obiektów znajdujących się na terenach postoczniowych w Gdańsku i wpisanych do ewidencji zabytków, zostało w tym spisie zaledwie 65, z czego o połowę toczy się batalia w sądach. Wizja utworzenia Parku Kultury na tym obszarze jest zarówno odległa, jak i mało realna.

Polecam lekturę całości. Ze zjawiskiem powolnego znikania stoczniowych zabytków spotkałem się już trzy lata temu, ale jak widać sprawa jest znacznie starsza i sięga końca lat dziewięćdziesiątych. Miasto bezmyślnie pozbyło się tych terenów, a teraz musi walczyć, by zachować ich dawny wygląd.

Napisałbym coś więcej, rozwinął jakoś bardziej swe myśli, ale mam teraz inne rzeczy na głowie, a Gdańsk jest gdzieś daleko, w tej chwili poza moim zasięgiem. Smuci mnie jedynie fakt, że sprzeciw społeczny jest tak słaby. Wygląda na to, że gdańszczanom los stoczniowych zabytków jest obojętny.

Z czym kojarzy Ci się Miasto Gdańsk?

Przy okazji rejestracji na tegoroczne Blog Forum Gdańsk musiałem zmierzyć się z pewnym problemem. Było nim postawione przez organizatorów pytanie: "Z czym kojarzy Ci się Gdańsk?". Miałem wciąż w głowie swój poprzedni wpis, więc chciałem wylać trochę swych żali, lecz zostałem ograniczony do dwustu pięćdziesięciu znaków. Ale od czego ma się bloga...

Rybackie pobrzeże dziś

Kolejny krok

Od dwóch lat wszystko zmierzało w tę stronę. Stopniowo chłonąłem atmosferę tego miasta, poznawałem rozkład i nazwy ulic, albo oswajałem się z komunikacją miejską. Wszystko po to, by kiedyś móc żyć tam i poczuć się wreszcie "u siebie".

W połowie września przenoszę się do centrum Gdańska.

Ju znalazła nam przepiękną i malowniczo położoną,  a przede wszystkim, przestronną kawalerkę, która spadła wprost z nieba ze swym niskim czynszem i opłatami. Może nie jest to ten pięciopokojowy apartament, o którym moglibyśmy marzyć (ale nie jesteśmy aż takimi materialistami), jednak w zupełności nam to wystarczy. Od tej pory teksty, jak i ja sam, będą zawsze wyJustowane.

Obrazek powiązany i ukradziony z internetów

Dziś wysłałem promotorowi pełną treść mojej pracy dyplomowej. Powinienem napisać "dopiero dzisiaj", bo brandzlowałem się z tym przynajmniej o tydzień za długo i sprowadzałem na siebie i innych tylko niepotrzebny stres i gniew.

Wobec tego, że zrzuciłem z siebie ciężar tej beznadziejności, przyszło mi do głowy, że właściwie to nie wiem co mnie czeka. Po prostu wierzę, że uda mi się znaleźć pracę, która pozwoli nam się utrzymać i nie pozwalam sobie myśleć inaczej. Po prostu.

***

W najbliższej przyszłości spodziewajcie się recenzji książki, która jako pierwsza zatrzymała mnie na całą noc w swych objęciach. Natomiast z nieco odleglejszych planów - prawdopodobnie zadebiutuję w Neonie jednym z opowiadań, które już tutaj było. Ponadto jest szansa, że do końca września będzie mnie można przeczytać w jeszcze jednym miejscu (jeśli się nie rozmyślą widząc moją ortografię i interpunkcję).

Także nastawcie internetoodbiorniki, albo ustawcie sobie rss'a, jak kto woli, bo będę nadawał.