Z czym kojarzy Ci się Miasto Gdańsk?

Przy okazji rejestracji na tegoroczne Blog Forum Gdańsk musiałem zmierzyć się z pewnym problemem. Było nim postawione przez organizatorów pytanie: "Z czym kojarzy Ci się Gdańsk?". Miałem wciąż w głowie swój poprzedni wpis, więc chciałem wylać trochę swych żali, lecz zostałem ograniczony do dwustu pięćdziesięciu znaków. Ale od czego ma się bloga...

Rybackie pobrzeże dziś

Gdańsk każdego ranka budzi mnie biciem kościelnych dzwonów. Czuję zapach chleba wypiekanego w pobliskiej piekarni u Pellowskiego i słyszę gwar tłumów przewijających się przez ulice śródmieścia. Gdy jest ciepło i akurat nie pada, idę z ukochaną na spacer. W jego trakcie przyglądamy się wszystkiemu z wielką uwagą, jakbyśmy byli tutaj pierwszy raz. Każdego dnia Gdańsk można odkrywać na nowo i ponownie zakochiwać się w jego magii, która, pomimo licznych kataklizmów, jeszcze się nie ulotniła.

Ale miłość to nie tylko piękne słowa i tych kilka, wyjątkowo miłych chwil. Niestety jest to również świadomość wzajemnych wad i konieczność znoszenia ich na co dzień.

Wyspa spichrzów dziś

Miasto, tak samo jak cały kraj, cierpi na poważną chorobę, która całkowicie rujnuje jej estetyczny wygląd. Przybywa jaskrawych neonów, szmacianych banerów i jaskrawych szyldów. To wszystko sprawia, że przestrzeń publiczna jest zaśmiecona, a komunikaty, które odbiera zwykły przechodzień są szalenie nieczytelne. Ten przesyt powoduje, że coraz więcej niezwykłych rzeczy ucieka przed naszym wzrokiem lub jest spychane gdzieś na ubocze, gdyż bardziej istotna jest reklama.

Rybackie pobrzeże kiedyś

Jako osoba posiadająca wykształcenie i świadomość historyczną, uwielbiam to miasto za wielkie i ważne wydarzenia mające wpływ na dzieje tego świata, ale jednocześnie doceniam żywot wszystkich żyjących niegdyś gdańszczan. Czuję, że moja obecność w tym mieście ma unikalny związek z czasem przeszłym, a jednocześnie znacząco determinuje mój czas przyszły.

Wyspa spichrzów kiedyś

Patrząc na dawne, przedwojenne zdjęcia, sądzę, że blaszany bębenek zardzewiał. Nie uczyniła tego wojna czy późniejsze, nieprzemyślane plany odbudowy, lecz my sami - mieszkańcy, którzy przedłożyliśmy własny interes ponad dobro miasta.

Czasami czuję się źle lub niepewnie przechodząc pomiędzy ruinami. Ogrania mnie frustracja, gdy czytam o jakimś miejscu, które przestało już istnieć z powodu ludzkich błędów i jednocześnie zastanawiam się, co powinniśmy zrobić by w przyszłość wyglądała inaczej.

Jest wiele sposobów, lecz niewiele ludzkich chęci.

Gdańsk kiedyś

Źródło starcyh fotografii: http://www.danzig-online.pl/dziel/gdansk.html