" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Toruń. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Toruń. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 9 czerwca 2015

Andrzej Nieuważny

W piątek zmarł najlepszy nauczyciel akademicki z jakim miałem kiedykolwiek do czynienia. Znów tak wyszło, że poruszam temat śmierci.

Gabinet doktora Nieuważnego.


"Gabinet wręcz zawalony książkami, czasopismami i różnego rodzaju pamiątkami z epoki napoleońskiej i nie tylko. Ile książek, tyle zainteresowań - oprócz Napoleona i jego czasów, również I i II wojna światowa "z przyległościami", historia Francji czy historia wojskowości..."
"Nie znosił formalności, cenił konkrety. Prawie zawsze wpadał jak po ogień - krótka piłka i już Go nie było, pędził dalej Emotikon smile . Między innymi do swoich "erasmusów" z Polski i z zagranicy - dobry duch tego programu na WNH UMK. Ale jeśli miał wolną chwilę, to potrafił zajmująco opowiadać o swoich pasjach, zbiorach i odwiedzanych miejscach - jeżeli tak samo prowadził zajęcia, to tylko pozazdrościć Jego studentom... Warszawiak z urodzenia, torunianin z zamieszkania, obywatel świata z powołania - tu Paryż, za chwilę Moskwa, po drodze pierwszowojenne nekropolie w Galicji. Erudyta, tytan pracy naukowej. Zagorzały wielbiciel Napoleona - zobaczyłeś książkę lub artykuł traktujący o czasach Bonapartego, z automatu szukałeś Jego nazwiska jako autora. Takim Go zapamiętam... Dr Andrzej Nieuważny (1960-2015)."

Więcej info:tutaj

niedziela, 7 lipca 2013

Dzięki i trzymaj się cześć...

Adamowi S. za wściekłe pięści węża i sarnie żniwo. Jego narzeczonej, Karolinie G. za kilka dobrych słów i zdrowe podejście do życia. Radkowi S. za to, że nie wkurzył się na mnie za przezwisko jakie mu nadałem, a nawet je polubił. Monice O. za pomoc językową i niedający się zapomnieć śmiech. Alicji W. za sarkazmy i ciężką pracę. Angelice M. za pierwszy rok i pomoc z odnalezieniem się na uczelni. Alicji Ś. za budzenie mnie na popołudniowych zajęciach. Magdalenie C. za niekończące się potoki słów i ciekawe historie z życia. Katarzynie R. za próbę ogarnięcia nas wszystkich. Darii K. za "ciałko" i tych kilka rozmów w autobusach. Kindze J. za kanał sueski i poświęcenie przy realizacji filmu na komunikację. Królowi F. za tych kilka podwózek, notoryczne hejtowanie Bydgoszczy i bycie zajebistym ziomem. Katarzynie K. za pokazanie mi jak bardzo można jarać się czymś co się lubi. Tomaszowi W. za notoryczne rozbawianie mnie do łez, nawet na najnudniejszych zajęciach i za piwo w Bunkrze. Paulinie L. za ostatnią imprezę w Toruniu. Michałowi L. za pierwszy rok, za akademicką zabawę i za pierwszy woodstock. Kamilowi O. za oswajanie nas z zawiłościami uczelnianych przepisów i zasad. Justynie D. za tych kilka imprez z pierwszego roku i zawleczki od piwa. Natalii O. za bycie ostoją racjonalnego rozumowania i kilka celnych szyderstw. Darii K. za przenikliwość, mistrzostwo sarkazmu i szczerą, niczym nie zmąconą, nienawiść do mnie. Annie S. za jedyne, szczere słowa jakie usłyszałem w tym mieście oraz za ogromną przyjemność płynącą z słuchania jak bardzo ktoś nie może mnie znieść. Marcie G. za wspólny egzamin ze starożytnej i nieustępliwość w swojej pasji. Patrykowi W. za zaproszenie na imprezę, piękny zgon na objeździe i ściągę z francuskiego. Annie P. za docinki, sprzeczki i święty spokój w ostatnich miesiącach.
Całej reszcie, nie wymienionej ani z imienia, ani z nazwiska, która skończyła te studia lub nie, za choćby odpowiadanie na moje "hejo", albo "cześć", za ogarnianie tych studiów i za trzy lata wspólnego przeżywania tych samych traum i radości.

Ponadto, Paulinie M., Marcie P., Agnieszce K., Adamowi B. i Monice J. za bycie niesamowitymi ludźmi, za hektolitry piwa i setki wspomnień, za smutne i wesołe historie, za dobre i złe słowa, za wulgaryzmy i superlatywy, za wszystkie ściągi, notatki i materiały, których ja nie miałem, a które od was sępiłem, za bycie w porządku wobec siebie i mnie. Za przyjaźń, która pozwoliła mi jakoś przeżyć te trzy lata. Dziękuję wszystkim wam i każdemu z osobna. Dziękuję serdecznie i za całego serca. Trzymajcie się i cześć.