Poważnie zastanawiam się nad tym czy nie zostać abstynentem. Tak, wiem jak to nietypowo brzmi, człowiek, który ma za sobą tyle niezapomnianych (zawsze pamiętam każdą imprezę, czy to nie dziwne?), nagle zmienia zdanie i postanawia przestać się upijać.
Tak. Przestaje się upijać. Właściwie to już dawno przestałem. Za każdym razem, gdy wlewam w siebie dużą ilość alkoholu, czuję się bardziej zmęczony niż upojony. Organizm chyba nie może już tego znieść i próbuje mnie jakoś ratować.
Wciąż nie mogę się zebrać do kupy. Mam teraz chwilę wolnego, ale jestem kompletnie pozbawiony sił do pracy nad sobą, albo nad książką. Pliku z pomysłami nie otwierałem chyba od kwietnia. Nie wiem też, kiedy ostatni raz pisałem jakiś tekst ręcznie, całkowicie przesiadłem się na komputer.
Sesja w toku, jak na razie wszystko na 4,0 i tak ma być do końca.
Z innych ciekawych rzeczy - Zareklamuje tutaj mały event, na który ja niestety nie dotrę (tak, tak, mam egzamin tego samego dnia, nawet o zbliżonej porze).
Link do fejsbuczka
Wieczór literacki dwóch młodych poetek... A nie będę się powtarzał, to jest coś czego Marcie po cichu zazdroszczę, ale z drugiej strony jakoś nie widzę siebie czytającego prozę lub poezję na scenie. To nawet nie mieści się w ramach moich snów, a co dopiero marzeń. Także jeśli przypadkiem wiatr skieruje wasz żaglowiec na Brdę to zacumujcie w Starym Porcie i skoczcie na wyżyny. Fakt, lokal ten jest trochę na uboczu (kawałek od centrum i starówki), ale chyba warto, skoro ja polecam, no nie?
Inna sprawa. Brak kasy. Kwestia dotkliwa, którą zawszę poruszam niechętnie. Ostatnio stałem się sknerą co zauważyła moja przyjaciółka. I ma rację niestety, odkąd mieszkam w Toruniu, liczę się z każdą złotówką. Dziś właśnie wpada właściciel po pieniądze, a ja w portfelu mam tylko paragony.
Warszawa swoje kosztowała, mimo i tak niesamowicie niskiej ceny za nocleg (gdybyśmy byli w Kambodży to tamtejsze warunki byłyby nawet luksusowe), straciłem tam równowartość miesiąca w Toruniu.
No tak, ale zaraz koniec, już sesja leci, także zmniejszą się koszty. No, tak, trzeba pomyśleć nad jakąś pracą. Może zapiszę się na kurs barmański, może to coś da. W połączeniu z moją abstynencją może się to okazać strzałem w 10.
Abstynencja jest skrajną ostatecznością. Umiar jest chyba dobrą strategią. Upijanie się jest formą ucieczki w stan euforii lub niebytu. Dla słabeuszy, a takich wszędzie najwięcej. Degustacja dobrych trunków jest sztuką i przyjemnością zarazem. Nie warto z niej rezygnować, przechodząc na stronę abstynencji, która oczywiście bywa koniecznością. Najlepsze jest zawsze najtrudniejsze.
OdpowiedzUsuń