" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



wtorek, 14 sierpnia 2012

Kwaśny strzał


Kwaśno w ustach. To pierwszy znak, że coś jest inaczej. Dołóż światłowstręt i szybko oswój się ze świadomością, iż, być może, wczoraj przekroczyłeś jakiś rubikon i wziąłeś w okupację jakąś rzymiankę. Warto zadać sobie nieco trudu i zbadać najbliższe otoczenie, uchylając przynajmniej jedną powiekę. Gdzieś w pobliżu zawsze jest woda, jeśli nie w butelce, to w kranie, w sedesie lub rynnie. Kwas w ustach ustępuje stopniowo, a zanika dopiero po trzecim piwie, ale teraz nie ma co zaprzątać sobie tym głowy. Są ważniejsze sprawy, jak choćby namiastka Wenus, która majestatycznie rozrzuciła się na całe łoże, korzystając z naszej nieobecności. Ponownie, warto zadać sobie nieco trudu i zadbać o odpowiednie nawilżenie organizmu, a jeśli przepełnia nas energia, można sprawdzić jak nonsensownym pomysłem jest próba wydzielenia skrawka legowiska dla siebie.
Kwaśność w ustach nie odpuszcza. Podobnie nasza wyśniona Wenus. Wtedy naprawdę warto usiąść na podłodze i nie próbować już niczego. Przy czwartym lub jedenastym wdechu, do stacji w naszej czaszce dociera nocny pociąg ze świeżą dostawą wspomnień. I nie mamy już wątpliwości, skąd w naszej Wenus taka odmiana i skąd, w miejsce rozkosznej czułości, nagły napad gniewu i przerażenia. Kwas w ustach ustępuje stopniowo i wszystko staje się oślepiająco jasne. Warto zmrużyć oczy by nie stracić wzroku, gdy nasza Wenus, ogromnie niezadowolona z pierwszej homoseksualnej przygody, ciśnie w nas stanikiem i zbudzi cały wieżowiec panicznym krzykiem, godnym Madame Butterfly. Jakimś cudem fakt, iż nagle jesteśmy dziewiętnastoletnią dziewczyną, schodzi na margines, teraz liczy się wyjście cało z opresji.



1 komentarz:

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.