W niedziele widziałem staruszkę dokarmiającą osiem kotów na tyłach Domu Technika. Nie było w tym nic niezwykłego, robiła to już któryś raz, podobnie jak kilka innych osób z okolicy, przedkładających własny dostatek i siły, nad dobro innych istot.
Z naprzeciwka szła typowa, polska rodzina. Ojciec, matka i córka. Młoda, zauważywszy kocie stado, zaczęła je radośnie przeliczać, natomiast jej rodzice mówić, niby do siebie, ale dość głośno bym wszystko słyszał, co myślą na temat całej tej sytuacji.
"Po co ona je dokarmia? Przez takie kobiety tylko te koty się mnożą, a pożytku z nich żadnego. Sama nie ma co do garnka włożyć, a jeszcze kotom kupuje żarcie...".
Najbardziej niezadowolony był mężczyzna. Zwróciłem mu uwagę, że są służby, które dbają, by populacja tych zwierząt w mieście była na jednolitym poziomie, poprzez stopniową kastrację. Nie znalazł w sobie odwagi by mi odpowiedzieć, tylko burknął coś pod nosem.
Rodzina poszła dalej, odprowadziłem ich wzrokiem. Byli radośni, roześmiani, kobieta wtulała się w mężczyznę, a ich córeczka radośnie podskakiwała dwa kroki przed nimi. Mężczyzna nawet nie spostrzegł, że właśnie wdepnął w ogromne, psie gówno.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz
Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.