Pamiętasz?
Ludzie uważają, że czas jest ważny, ponieważ sami go wymyślili.
Przeczytaliśmy tyle mądrych książek i jakoś nie specjalnie czujemy się mądrzejsi, ale przynajmniej, jeśli kiedyś zabraknie nam drewna będziemy mieli czym palić w piecu.
Czas. Wszystko się kiedyś kończy. To już chyba jedno z praw fizyki, które ostatnimi czasy zwykły być naginane przez tak szalone i niezrozumiałe epizody w naszym życiu.
Bo niby co w naszym świecie pozostało jeszcze stałe? Nawet Bóg podług mojej koncepcji świata jest zmienny, nawet miłość to szalejący żywioł, tak trudny do opanowania.
Stąd pojawia się strach przed odmiennością i niepewność nadchodzącego dnia ogarniająca nas każdego wieczoru. Czy naprawdę warto nad tym wszystkim rozmyślać? Pewnie, że nie.
Znów śniły mi się zamarznięte tramwaje, ulice pokryte śniegiem i szron na szybach samochodów, jakby lodowa apokalipsa ziściła się w moich nocnych myślach.
Jeśli nic nie jest pewne ani stałe, jak mam wierzyć w to, że znów zaspałem na zajęcia?