" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



środa, 17 sierpnia 2011

My will is good

Żołnierze na pobliskim poligonie zaczęli strzelać. Ona zanurzyła się w liściach okolicznych krzewów by osuszyć pęcherz, więc zostałem sam na sam z dźwiękami karabinowych wystrzałów. Prawie bezchmurne niebo, od czasu do czasu, przecinały świetliste smugi spadających gwiazd, a gdzieś za moimi plecami, tuż obok torów kolejowych, setki tysięcy komarów wirowało ponad pochylonymi kłosami traw.
Chłodna, sierpniowa noc. Prawie bezchmurne niebo i jej włosy, do połowy zanurzone w miodzie, bluzka o sporym dekolcie i przykrótkie spodenki, kończące się gdzieś w połowie uda. Staje przede mną, odpala papierosa i ostentacyjnie dmucha dymem prosto w moją twarz, która jak zawsze tkwi w martwym punkcie, gdzieś na wysokości jej miękkich ust.
 - Wiesz co? Chciałbym szepnąć ci do ucha głupie dobranoc, ucałować ciepło i otulić moją kołdrą, a rano powitać uśmiechem, odgarnąć włosy z twojego czoła i pocałować je bo tuż za nim piętrzą się myśli dzięki którym oboje możemy spać spokojnie. Nie wiem czy to miłość, ale uśmiecham się za każdym razem, gdy idę spać samemu bo wyobrażam sobie ciebie obok. Może pewnego dnia, gdy wreszcie życie wrzuci cię do mojego pokoju, zawiodę się na własnych myślach, ale to nie ma znaczenia. Wszystko robi się takie małe, gdy ty leżysz obok.
 - Zabiłabym cię. Pozwoliłabym ci zasnąć, a potem bym cię udusiła. Poduszką. - Usiadła obok mnie i sięgnęła do torebki po kolejne piwo. - Albo wbiłabym ci nóż prosto w serce.
 - Też romantycznie.
Bezchmurna noc pełna spadających gwiazd i niedożywionych komarów, które od lat wyczekiwały pojawienia się ciepłokrwistych ofiar. Trzymam ręce przy sobie, zamiast jej bioder obejmuje smukłą butelkę złotej Perły i, od czasu do czasu, podnoszę ją by zalać niepokój, tlący się gdzieś w przełyku.


1 komentarz:

Pisz śmiało. Wytykaj błędy, ubliżaj, rzucaj mięsem.