" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



Pokazywanie postów oznaczonych etykietą myśli. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą myśli. Pokaż wszystkie posty

piątek, 19 czerwca 2015

Bez korekty #ileśtam

Chciałem jakoś luźno zacząć, wrzucić tutaj jakiś żart albo śmieszny obrazek, ale nic z tego. Nie umiem być zabawny, więc będę po prostu szczery. Może wyjdzie mi to na zdrowie?
Od mojego ostatniego wpisu wydarzyło się na świecie sporo złego. Nie wiem czy to moja wina, bo zapomniałem pisać tutaj o tym co wolno, a czego nie, czy może ludzie nie mają już żadnych zahamowań i wszystko im jedno.

Brak nowych postów da się w pewien sposób wytłumaczyć...
Foto: reddit

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Nieoczywista oczywistość

W mediach znów wypłynął temat związany z historią naszego kraju. Wzmianka o nierozsądnej wypowiedzi szefa FBI przewija się na zmianę ze zdjęciami różowego kapelusika jakiegoś Witkowskiego.
Pewnie o tym słyszeliście i pewnie, podobnie jak ja, łapiecie się za głowę, myśląc, że gorzej być już nie może. Uhum. Uwaga! Mam dla was informację! To dopiero początek.

poniedziałek, 25 lipca 2011

Wyrzygiwanie myśli różnorakich

"To mnie zawsze bolało, że widziałem wielu niesamowitych i chłopaków i dziewczyn, którzy mają w sobie potencjał, to coś, czego nie potrafią dostrzec a ja nie potrafię tego opisać i zrozumieć, ale wiem, że to coś jest, że istnieje. I często oni są albo smutni albo udają, że nic się nie dzieje, choć w głębi siebie upadają dzień w dzień. Myślałem, że nie potrafię pomóc, że nie wiem co zrobić, ale chyba powoli to do mnie dociera, że jedyne co mogę to oświecić tego kogoś, że ma w sobie coś, co sprawia że ja chcę z tym kimś się zadawać, kochać, rozmawiać, być blisko, żyć czy umrzeć choćby jutro.
To było ciężkie, bo dostrzegałem to w prawie każdym, lecz z czasem zaczęło się to różnicować, jedni byli mili, mówili, że dziękują za komplement i zostawali moimi przyjaciółmi, inni olewali mnie i też zostawali moimi przyjaciółmi tylko po to by nie zerwać ze mną kontaktu i nie stracić tej "ciekawie mówiącej gaduły" z oczu. A inni, naprawdę rzadko, czuli to samo do mnie i chcieli dzielić życie na dobre i na złe i mówić każdego dnia, że jest we mnie coś więcej niż parę miliardów komórek, trochę azotu, wodoru i węgla, i chcieli słuchać jak i ja mówię podobnie. Później ktoś przyszedł i powiedział nam, że to miłość i wszystko zmieniło się jakby za dotknięciem magicznej ręki.
Boję się o takich ludzi, drogich mi ludzi, którzy są tak wyjątkowi i niespotykani. Nie wiem skąd we mnie takie miłosierdzie, ale nie chciałbym by ktoś taki trafił na człowieka, niezdolnego do dostrzeżenia czegokolwiek. Boję się, że ktoś cię skrzywdzi."

"Chcę o tym wszystkim zapomnieć. Na dobre. Na szczęście jestem silna psychicznie. Muszę taka być."

"A ja nie chcę zapominać, bo "Każde skurwysyństwo zweryfikuje życie". Choć to trochę dwuznaczne  sformułowanie, że każdy ból nam zadany, życie podwoi i zada osobie, która nas krzywdzi, ale też ten ból pokieruje naszym życiem w nowe miejsca. Myślę, że dojrzewamy poprzez każdą osobę, która poznajemy, uczymy się na uczuciach, które od nich otrzymujemy. Śmiem twierdzić, że dojrzałem."

środa, 20 lipca 2011

Piwo wzmacnia pustkę

UWAGA!


Czytelniku wkroczyłeś na gęste wody! Wszystkie wcześniejsze posty powstały w zamierzchłych czasach, gdy Filip nazywał siebie Ponocjuszem i miał o wiele mnie sensownych przemyśleń w swej głowie. Udajesz się tam na własną odpowiedzialność. Proszę, nie bij mnie za te głupoty.





Wróciłem do miejsca, w którym byłem kilka miesięcy temu. Pisałem wtedy, że przeniosłem się do Torunia, ale w tym samym momencie pojawił się powód by chcieć wciąż wracać do domu. Teraz mam odwrotnie. Chcę wyjechać i nie myśleć. Pogodzić się z tym co złe.

Dobrze wiem, że alkohol nie pomaga mi w zwalczaniu cierpienia, a raczej je rozrzedza, sprawiając, że staje się trudniejsze do okiełznania, ale mimo to spożywam go z nadzieją na poprawę.

Mniejsza.

Wracam do pracy nad "książką".