" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sztuka. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą sztuka. Pokaż wszystkie posty

środa, 8 lipca 2015

Odkryjmy Olsztyn!

Minął już prawie miesiąc od obrony magisterskiej Ju. Przyszła pora bym naskrobał kilka słów o jej projekcie dyplomowym, szczególnie, że wzbudził on pewne zainteresowanie.

Spacerownik!

piątek, 19 czerwca 2015

Bez korekty #ileśtam

Chciałem jakoś luźno zacząć, wrzucić tutaj jakiś żart albo śmieszny obrazek, ale nic z tego. Nie umiem być zabawny, więc będę po prostu szczery. Może wyjdzie mi to na zdrowie?
Od mojego ostatniego wpisu wydarzyło się na świecie sporo złego. Nie wiem czy to moja wina, bo zapomniałem pisać tutaj o tym co wolno, a czego nie, czy może ludzie nie mają już żadnych zahamowań i wszystko im jedno.

Brak nowych postów da się w pewien sposób wytłumaczyć...
Foto: reddit

wtorek, 11 listopada 2014

Śniadanie na bogato

Dobra, od jakiegoś czasu czułem, że nie mam nic ciekawego do powiedzenia, więc, najzwyczajniej w świecie, nie otwierałem paszczy. Wydawało mi się, że to nic specjalnego, że każdy twórca ma czasem taki moment, kryzys czy dołek, w którym analizuje swoje działania bardzo krytycznie. Wiadomo, chwila refleksji i zadumy jest jak najbardziej wskazana, jednak niektórzy mają to gdzieś i piszą takie brednie, że odechciewa mi się jeść.

Wiadomo, chwila refleksji i zadumy jest jak najbardziej wskazana, jednak niektórzy mają to gdzieś i piszą takie brednie, że odechciewa mi się jeść.
Spuchłem. Chcesz dokładkę? Nie dziękuję.

poniedziałek, 22 lipca 2013

Najlepsi z nierozumianych

Link zamieszczony poniżej prowadzi do galerii zdjęć umieszczonej na facebooku, które przedstawiają najlepsze dyplomy 2013 roku. Pozwolę sobie zacytować opis albumu: "Jury konkursowe 5. Ogólnopolskiej Wystawy Najlepsze Dyplomy Akademii Sztuk Pięknych 2013 wyłoniło laureatów. Nagrodzonych zostało 7 z 34 tegorocznych dyplomantów, reprezentujących wszystkie polskie uczelnie artystyczne."


Jeżeli ktoś nie ma facebooka, to przykro mi, ale nie mam zamiaru umieszczać tego tutaj. Jeszcze powiedzą, że kradnę.


Jak łatwo można zauważyć, sztuka współczesna nadal trzyma się raz obranej drogi. Sam nie wiem, czy z tego powodu należy się cieszyć, czy raczej płakać. Dodaję to tutaj jako ciekawostkę i pozostawiam bez szerszego komentarza, bo nie warto strzępić słów na coś takiego.


PS.
Oczywiście nie wszystkie prace zawarte w tym albumie są koszmarne, czy kiczowate. Jestem po prostu zaskoczony, że coś takiego otrzymało nagrodę ministra.

wtorek, 9 kwietnia 2013

Jesteśmy jednym westchnieniem

z internetu

Widzimy to coraz wyraźniej. Co chwilę ktoś podnosi głos, wołając, że sprawy idą źle i potrzeba zmian. Wielu z nas doskonale zdaje sobie sprawę z kłamliwości mediów i niekompetencji rządzących, świetnie odnajdujemy źródło zła w niekończącym się wyścigu po dobra materialne, w zachłanności, gubiącej kolejne pokolenia.

Spostrzegamy, że sztuka, która jest przecież wyrazem naszych emocji, która, poprzez swoje istnienie, próbuje dać nam odpowiedź na pytanie "po co żyjemy?", z dnia na dzień, traci swoją wartość. Teraz tworzy się bardzo wiele rzeczy. Jeszcze nigdy w historii świata nie było tak wielu towarów, idei, produktów kultury i najzwyklejszych informacji. Ta mnogość, ten nieskończony ocean, ma tylko jedno zadanie - pochłonąć nas w całości i pozbawić możliwości wyboru.

Raz na jakiś czas dobrze jest przestać liczyć pieniądze. Nasz umysł potrzebuje wytchnienia, dlatego czasem warto popaść w bezmyślność, szczególnie, gdy na każdym kroku wymaga się od nas stuprocentowej wydajności i ciągłego podejmowania decyzji. W ten sposób wkraczamy na prostą drogę do szaleństwa, a nasze ciało tonie w bezdennym stresie. Szybko się nużymy, nie potrafimy koncentrować się na jakiejś treści dłużej niż kilka sekund, gdyż tuż obok niej znajdują się kolejne i kolejne i kolejne.
Dziś próba zdobycia konkretnej informacji, przypomina chęć wyłowienia pojedynczej kropli z wiślanego nurtu. Ale jaka to cudowna przyjemność, pływać w takiej rzece, która trzyma nas w strefie komfortu psychicznego.
Kiedyś totalitaryzmy utrzymywały posłuszeństwo wśród swych obywateli za pomocą aparatu terroru. Dziś wystarczy utrzymać zwykłego Kowalskiego w strefie komfortu, pozwolić mu na realizację drobnych marzeń, na średniej jakości telewizor i dziesięcioletnie auto z Niemiec. Dzięki temu będzie wydawał swoje oszczędności, oglądał "Wiadomości", w których przekona się o tym jak niebezpieczne są krajowe drogi i zobaczy jak źli ludzie są sądzeni za zabójstwo swojej córki. Nie trzeba już zastraszyć człowieka, by go zniewolić. Świat poszedł do przodu, teraz jest to znacznie prostsze. 

Za każdym razem, gdy zaczynam coś pisać, staję przed nowym wyzwaniem. Nie ma zasad, muszę je stworzyć. Mogę sięgnąć po utarte schematy, po to co wypróbowane, ale... to nie jest konieczne. Nie muszę nawet używać poprawnych form gramatycznych, konkretnego języka czy alfabetu. Proces twórczy może być budowaniem z gotowych elementów, podobnym do składania klocków Lego, ale wtedy wydaje mi się on płytki i niepełny. Znacznie bardziej wartościowym tworem, jest dzieło, które powstało od początku do końca tylko w jednym celu. To właśnie taka sztuka czyni z Ziemi "coś więcej", a w nas samych sieje nowe, niespotykane dotąd, wartości.

A teraz śmiało, wróćcie do pogoni za lepszym jutrem.

z internetu