" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wydarzenia. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wydarzenia. Pokaż wszystkie posty

piątek, 19 czerwca 2015

Bez korekty #ileśtam

Chciałem jakoś luźno zacząć, wrzucić tutaj jakiś żart albo śmieszny obrazek, ale nic z tego. Nie umiem być zabawny, więc będę po prostu szczery. Może wyjdzie mi to na zdrowie?
Od mojego ostatniego wpisu wydarzyło się na świecie sporo złego. Nie wiem czy to moja wina, bo zapomniałem pisać tutaj o tym co wolno, a czego nie, czy może ludzie nie mają już żadnych zahamowań i wszystko im jedno.

Brak nowych postów da się w pewien sposób wytłumaczyć...
Foto: reddit

poniedziałek, 20 kwietnia 2015

Nieoczywista oczywistość

W mediach znów wypłynął temat związany z historią naszego kraju. Wzmianka o nierozsądnej wypowiedzi szefa FBI przewija się na zmianę ze zdjęciami różowego kapelusika jakiegoś Witkowskiego.
Pewnie o tym słyszeliście i pewnie, podobnie jak ja, łapiecie się za głowę, myśląc, że gorzej być już nie może. Uhum. Uwaga! Mam dla was informację! To dopiero początek.

środa, 15 kwietnia 2015

Piątek bez korekty #2

No siema, siema. Wróciłem, jak widać. Strona nadal wygląda jak gówno, ja nadal nie mam mnóstwa czytelników i milionów na koncie, ale za to mam chwilę by napisać kilka słów komentarza. Zróbmy więc Piątek bez korekty numer DWA. W środę wieczorem...

poniedziałek, 22 września 2014

Cierpkie piwo

To się porobiło! To dopiero skandal! Właściciel popularnego browaru ma gdzieś poprawność polityczną oraz dobre maniery i otwarcie opowiada się przeciwko środowiskom homoseksualnym. Z miejsca zostaje okrzyknięty homofobem. Jednocześnie coraz więcej osób deklaruje, że już nigdy nie weźmie do ust wyrobów jego firmy.

Właściciel popularnego browaru ma gdzieś poprawność polityczną oraz dobre maniery i otwarcie opowiada się przeciwko środowiskom homoseksualnym.
Klub Chwila opowiada się przeciwko Ciechanowi. 

środa, 16 kwietnia 2014

Ania ma wystawę!

Tak, ten blog promuje kultur i sztukę trójmiasta. Może nie jestem tak wspaniały jak Michał i jego "róbmy dobrze", ale pisać potrafię. Więc służę piórem tym, który potrzebują.

Anna "Fala" Falenczyk zabiera nas do świata marzeń. Wiem, że większość z was wybiera się tam średnio sześć razy dziennie, ale tym razem będzie inaczej.

niedziela, 23 marca 2014

Słodkie Lenistwo

Jest marzycielką i wiecznym dzieckiem. Czasem marudzi, gdy jest z czegoś bardzo niezadowolona. Możnaby napisać bardzo wiele o Justynie, ale nie będzie to miało większego znaczenia w starciu z jej ilustracjami. W piątek, 28 marca przemówi do nas wszystkich poprzez obraz.

WSTĘP WOLNY!

poniedziałek, 10 lutego 2014

Baczność‭! ‬Do Bunkra marsz‭!

Źródło
Masz dość sztywnej atmosfery teatralnej sali‭? ‬Uważasz,‭ ‬że nic nie jest już wstanie Cię zaskoczyć? ‬Lubisz Stand Up i absurdalny humor‭? ‬A może chciałbyś mieć jakiś wpływ na role odgrywane przez aktorów?


piątek, 6 grudnia 2013

Figa z makiem na święta

Nadal nie macie pomysłu na świąteczne prezenty dla najbliższych? A może w waszej świadomości na dobre zagościł lęk przed przepełnionymi centrami handlowymi? Jeśli tak jest to powinniście wybrać się w najbliższą sobotę, 7 grudnia, na gdyńskie Kolibki.

Źródło

niedziela, 17 listopada 2013

Blog Forum Gdańsk 2013 - krótko

Wczoraj rozpoczęło się czwarte Blog Forum Gdańsk. Relację z pierwszego dnia, wraz w nagraniami wystąpień prelegentów, można znaleźć pod tym linkiem. Mnie osobiście najbardziej urzekło i wzruszyło to, co powiedział Leon Knabit, prawdopodobnie najstarszy bloger w Polsce, a na pewno jeden z najsympatyczniejszych. 


Warto posłuchać, nawet jeśli nie prowadzisz bloga.

poniedziałek, 11 listopada 2013

Niepodległa

Dziś świętowaliśmy. Tak się złożyło, że gdańska Parada Niepodległości odbyła się tuż pod naszym oknem, z tego względu zerwaliśmy się szybko z łóżka i, z aparatem w jednej dłoni i notesem w drugiej, poszliśmy zobaczyć jak obchodzi się święto narodowe.

poniedziałek, 4 listopada 2013

Bo wąsy trzeba mieć!

Przepiękny baner akcji Movember Gdynia
Gdynia to zdecydowanie jedno z najbardziej inspirujących miast w Polsce. Nie jest to spowodowane olśniewającą architekturą czy malowniczym, nadmorskim krajobrazem. Nie determinują tego ani instalacje portowe, ani wielkoformatowe malowidła na ścianach bloków.

wtorek, 29 października 2013

Komentarz do rzeczywistości #2

Dziś postanowiłem zastanowić się nad dwiema sprawami, które w ostatnim czasie wywołały pewną wrzawę w społeczeństwie.
Ponadto na końcu opowiem wam o pewnym wyzwaniu związanym z codziennym blogowaniem.

czwartek, 10 października 2013

Komentarz do rzeczywistości #1

W ciągu kilku ostatnich dni wydarzyło się bardzo wiele ciekawych rzeczy. Oto kilka przykładów, na które zwróciłem uwagę, przeglądając najpopularniejsze portale informacyjne. 

sobota, 14 września 2013

Na swoim/olsztyńskie rysowanki

Pomimo tego, że dorastaliśmy w świecie, który od samego początku jest nam nieprzychylny, mamy ambitny plan żyć po swojemu, a nie tak jak każą nam inni. Oczywiście wiążę się to z wieloma problemami i może rodzić strach w sercu nawet najbardziej ambitnych osób, ale najwyższa pora wyczołgać się z przytulnej "strefy komfortu" i rozciągnąć żagle na morzu możliwości.

Od jutra, razem z Justyną, przenosimy się do Gdańska. Jeśli wszystko wypali, a ja znajdę jakąś dochodową pracę, zadomowimy się tam na dobre.

***

Porysowaliśmy
Jeszcze krótka wzmianka o wydarzeniu, które miało miejsce 12 września w olsztyńskim pubie Carpenter Inn. Ku naszemu zdumieniu na wspólne rysowanie przyszło około dwudziestu osób! Było dużo piwa i śmiechów, ale przede wszystkim, powstało bardzo wiele, świetnych rysunków.
Więcej można zobaczyć na blogu tutaj.

piątek, 6 września 2013

Rysu Pisu! vol. 1


Justyna i Joanna organizują pierwszą edycję Rysu Pisu czyli pierwsze wspólne rysowanie. Spotkanie odbędzie się 12 września w Olsztynie, w pubie Carpenter Inn. Wszystkich, niezależnie od posiadanych zdolności plastycznych, serdecznie zapraszamy.

Warto śledzić blog Rysu Pisu!

wtorek, 18 stycznia 2011

Mówią: Ponoć już nie znajdziesz szczęścia tu

Siedzę w domu, jest już kilka minut po północy, przymierzam się do nauki, ale nie mogę przestać myśleć. Miasto wydaje z siebie ten przerażający szum, raz po raz przerywany sygnałem karetki czy radiowozu. Czasem zawyje coś bliżej mi nieznanego i wzbudzi niepokój, bardziej namacalny niż moje rozważania o cierpieniu tego świata.
Ledwie kilka minut temu wyłączyłem telewizor, ale w mojej głowię wciąż pełno obrazów.
Gdzieś pod Poznaniem spłonął samochód z kobietą i dzieckiem w środku. Jak mam czuć się bezpiecznie? Co może czuć ojciec tego dziecka, zapewne mąż kobiety?
W tym czasie w Egipcie, przed siedzibą parlamentu, podpalił się człowiek. Chciał zaprotestować przeciwko wysokim cenom żywności. Niedługo i my je odczujemy, ponieważ bańka inflacyjna narasta na całym świecie. No i będzie nas 7 miliardów, z czego zapewne tylko miliard najedzonych…

Z drugiej strony powódź w Australii kosztować będzie szacunkowo 10 miliardów dolarów (1% ich PKB). Tak, retoryka tego kraju mnie powala. Utopmy się grając w tenisa. Rozumiem, że to wielkie wydarzenie, że ważne zawody i wielu kibiców, ale ludzie giną, straty rosną. Ktoś chyba zgubił rozum gdzieś na tych kortach.
W Japonii spadł śnieg. Średnio metr śniegu (miejscami nawet dwa).
To tak dla przypomnienia bo klimat wciąż się zaostrza. Świat nadal stacza się w dół. My nie stoimy nad przepaścią, my ją pokonaliśmy już dawno, teraz dość łatwo przyjdzie nam się pogodzić z tym, że wszystko co zrobiliśmy jest całkowicie nieodwracalne. Albo gorzej, nagle uświadomimy sobie co zrobiliśmy i zapragniemy to naprawić.
Może nawet to nie nasza wina, może mamy na to zbyt mały wpływ bo jakoś nie wierze w to by gazy cieplarniane mogły zagrozić samej planecie. Zakłócą ekosystem, zniszczą rośliny i zabiją zwierzęta. To tak jakbyśmy zdetonowali bombę w naszym własnym domu. Brzmi bezsensownie, prawda? Kto wysadza własne miejsce zamieszkania? Ten kto myśli, że pod podłogą znajdzie jakieś niewyobrażalne skarby…
W Polsce lodołamacze pracują na Wiśle na odcinku Włocławek – Płock by ocalić zaporę, która pamięta chyba epokę dinozaurów. Mieszkańcy położonego ciut dalej w górę rzeki Wyszogrodu, zostali wydymani przez wszystkich. Sytuacja we wszystkich okolicznych powiatach (od Warszawy do Płocka) jest krytyczna. Spytam, gdzie są ci wszyscy ludzie, co tak obficie pojawia się zapewne dopiero po przerwaniu wałów i zalaniu połowy województwa. Miejcie dalej wyjebane na zwykłych ludzi.
  A no tak. Bo przecież niezmiernie ważna sprawa rozgrywa się w naszym kraju. Prawie rok temu jakiś biało-czerwony samolot spadł na zamglone bagno pod Smoleńskiem. Jako że w naszej naturze tkwi niezadowolenie i podatność na kłótnie, spieramy się do dziś o to dlaczego spadł. Ja rozumiem, że to ważne dla rodzin ofiar, może i nawet mnie to w jakimś stopniu ciekawi, ale co nam da ta odpowiedź? Jako ogółowi? Tupolewami nikt z nas już raczej nie lata, rząd i tak porusza się nowymi maszynami, a BBR już wprowadził procedury bezpieczeństwa (o których wcześniej najwyraźniej zapomniano lub je zwyczajnie olano co nie jest dla mnie żadną nowością).
Boję się, że jakiś demagog wykorzysta tą sytuacje, rzuci parę populistycznych haseł i wywoła piekło pokroju tego co dzieje się teraz w Tunezji. Siedemdziesiąt osiem osób zginęło (78!) prawie stu rannych, tylko dlatego, że nie potrafi dojść do porozumienia. Dzięki tej małej rewolucji kraj pogrąży się w jeszcze większym kryzysie. Swoja drogą urzekła mnie wypowiedź jednego turysty. Niedokładnie cytuje: „Polacy jak zwykle ostatni. Wszystkie hotele puste, ludzie już dawno powyjeżdżali, tylko my zostaliśmy tak długo”. No, ale można to zwalić na naszą nieustępliwość, prawda?

I nawet nie pociesza to, że ludzie znęcający się nad zwierzętami otrzymują wysokie kary. Swoją drogą - 10 miesięcy więzienia za zabicie psa w okrutny sposób, a za posiadanie małych ilości marihuany można dostać rok w zawieszeniu na trzy lata. To tak dla porównania.
I nie pociesza też to, że odnalazł się 5 peron na dworcu w Katowicach. Cóż w nim takiego specjalnego? Cóż, obrósł już legendą, w środowisku fanów kolei to świetny przykład absurdów szerzących się pośród nas dzień w dzień. Dobrze, że jest już materialnym miejscem, a nie tylko wytworem mitologii zawartej w rozkładach jazdy. Teraz jeszcze problem z tym jak trafić na „piątkę”. Istna droga przez mękę. Mam nadzieje, że jednak nie będę tam miał jakiejś przesiadki latem…
Czasem nie mam siły unieść kieliszka i wlać w siebie tą palącą wódkę bo wylewa się ze mnie to cierpienie i świadomość, że to czeka nas wszystkich. W niczym nie jesteśmy lepsi od każdego z tych ludzi. Mimo to gardzimy tym co spotyka innych jakbyśmy niedostatecznie już dali upust naszej arogancji. Kładę się spać, nie mam chęci do nauki, ale nie mam też chęci na sen, wciąż myślę jak to wszystko przeraża i boli, nawet jeśli odczuwam to tylko pośrednio.
Przyjrzyjcie się najlepszym fotografią na świecie. Laureaci World Press Foto, uchwycili swymi aparatami cierpienie, ból, zniszczenie i niezadowolenie zwykłych ludzi. Boję się, że za kilka lat takie obrazki staną się normą. Że zwykli ludzie znów staną się marionetkami w rękach szaleńców, którzy najlepiej się czują stojąc na czele wściekłego pochodu idącego na siedzibę parlamentu. (patrz Węgry parę lat temu).
Przepiękne fotografie natury nijak nie potrafią złagodzić cierpienia bijącego z oczy małoletniego anorektyka…

To wszystko mówi mi: Ponocjusz nie znajdzie szczęścia tu.
Przeczytaj sobie jeszcze raz tytuł notki, a zrozumiesz...