" – Ja się tu chyba powieszę – pomyślał. Nie wpadło mu do głowy, że wobec braku ciążenia nawet takie wyjście nie jest możliwe..."



Pokazywanie postów oznaczonych etykietą internet. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą internet. Pokaż wszystkie posty

środa, 15 kwietnia 2015

Piątek bez korekty #2

No siema, siema. Wróciłem, jak widać. Strona nadal wygląda jak gówno, ja nadal nie mam mnóstwa czytelników i milionów na koncie, ale za to mam chwilę by napisać kilka słów komentarza. Zróbmy więc Piątek bez korekty numer DWA. W środę wieczorem...

niedziela, 6 października 2013

tl;dr

Za każdym razem, gdy wrzucam jakiś większy tekst  do sieci, spotykam się ze specyficzną reakcją czytelników. 
Niech ten kot posłuży za przykład.

czwartek, 13 września 2012

Marsz Troli czyli Grieg byłby z nas dumny...

Post o frajerzeniu się z lustrzankami okazał się niezłym hitem i, ku mojemu zdziwieniu, okazało się, że wielu ludzi się ze mną zgadza! No, ale życie toczy się dalej, a co za tym idzie... Znów to szuranie, bełkotu chór, znów na ulice wylazło z nor, dwieście tysięcy, trzysta tysięcy... Dzieciaków, które mają za dużo wolnego czasu i koniecznie chcą się z nami podzielić swoimi błyskotliwymi przemyśleniami, które tak wiele wnoszą do wspólnej przestrzeni, z której korzystamy codziennie. 

Zaczęło się od tego, żenującego filmiku (dobrze, że znalazłem wersje ocenzurowaną).


Oryginał ma ponad ćwierć miliona wyświetleń, a kanał z którego pochodzi, jakieś 30 tysięcy widzów. Sami autorzy przyznali, że nie spodziewali się takiej reakcji, gdyż filmik był wymierzony do wąskiej grupy odbiorców, która zrozumie jego sens. Mnie jednak pozwolił spojrzeć na polski serwis społecznościowy, zrzeszający amatorskich filmowców, zwany w skrócie YT, w nowy sposób.

Większość normalnych ludzi zapewne reaguję w ten sam sposób co ja lub Justyna. Myślimy sobie, że jest to ucieleśnieniem żenady i powiedzenia ukutego przez Stanisława Lema, ale gdyby tak było, ten filmik szybko zostałby skazany na zapomnienie, ze względu na niską wartość. (Bo przecież wartość informacji decyduje o tym w jakim tempie się rozprzestrzenia. Można by tutaj nawet stworzyć nową piramidę potrzeb, ale ściśle dla użytkowników internetu, ale o tym kiedy indziej).
Ale jednak nie, coś się zmieniło, dorosłem i mnie już nie bawią takie rzeczy, nie kręci mnie nieletnia dziewczyna, z grzywką, która co drugie słowo wykrzykuje bluzgi, w dodatku na przyspieszonym tempie. Nie kręci mnie to, że jej kwestie, to tak naprawdę zlepek tego co na youtube już było. Nie kręci mnie nawet muzyka elektroniczna umieszczona na końcu. Prawda jest taka, że nie jestem w docelowej grupie odbiorców tej produkcji, bo wymierzona jest ona w ludzi zdecydowanie ode mnie młodszych, dla których osoba rzucająca kurwami na lewo i prawo jest autorytetem.

Zanurzyłem się głębiej w szambo. Zacząłem badać kanał MacieCioszki. Nie mam bladego pojęcia co oznacza ten zlepek słów, więc to ominę i przejdę do zawartości.
W zamierzchłych czasach, czyli gdy ja chodziłem do Gimnazjum, czytałem krzyżaków i miałem całkiem fajne towarzystwo do gry w kosza, a autorzy filmu, jak sami twierdzą, grali w pegazusa i xboxa, młodzi ludzie masowo tworzyli blogi. Na rozmaitych portalach, olbrzymie grono nastolatków produkowało, powielało i wydalało z siebie te same, nic nie warte myśli, które umierały, czasem po tygodniu, czasem po kilku miesiącach. Nie znam ani jednego bloga, który przetrwał z tamtych czasów, a Ci którym wtedy coś się udało, dziś piszą książki lub mają własne strony internetowe.
W czym rzecz i dlaczego przywołuje te zamierzchłe czasy?
Cóż świat idzie do przodu, dziś każdy laptop ma firmowo montowaną kamerkę służącą do wideokonferencji. (Mój nie ma, jaki żal, o ja pierdole... Nie mogę być cool...) W ten sposób, miast rozpisywać się pokemoniastym pismem i popisywać się wątpliwą znajomością jakichkolwiek zasad pisowni, można (bez trudu!) założyć konto na takim serwisie jak youtube i tworzyć filmy do woli, przy okazji zasrywając nam przestrzeń.

Tak jest, zasrywając NASZĄ przestrzeń życiową. Powtarza się slogany, robi się to co jest modne i popularne, nie dba się o jakość mowy, myśli czy nawet jakość nagrania. Liczy się prosty przekaz, dużo szumu i koniecznie trzeba mieć konto na Facebooku, żeby polubić naszą super stronę z szalonymi filmikami o tym jak siedzimy przed kompem i żalimy się na innych siedzących przed komputerami, że siedzą i żalą się na nas... Zagmatwałem, nie? Sam się w tym nie łapie.

Coraz więcej młodych ludzi ma dostęp do internetu, to przekłada się na jakoś zawartych w nim treści. Dziś w komentarzach po teledyskami, trwa wojna między zwolennikami danego artysty, a jego "hejtereami". Szukając ciekawej twórczości, musimy przebić się przez wielowarstwową strukturę powstałą w skutek rozrastania się społeczności "pseudoarstytów", którzy tworzą byle co, byleby coś tworzyć.

Kiedyś naprawdę lubiłem Vlogi, bo tworzyli je ludzie, którzy mieli konkretne poglądy i nie nagrywali zgodnie z panującą modą. Kiedyś było wiele indywidualności, dziś widzę po prostu Maszerujące, jeden przy drugim, trolle. Wszystkie takie same, wszystkie mówiące jednym głosem, z tą samą, wypaczoną miną i koślawym poczuciem humoru. Głupota nas bawi, ale do pewnego stopnia, później kłuje nas w oczy.




Dzieci dostają nowe zabawki. Z pisania złotych myśli, przechodzą na złote obrazki.

sobota, 21 lipca 2012

Niepoczytalność


Cztery książki w cenie jednej.

W Olsztynie, na przeciwko ratusza, a więc w samym sercu miasta, niewielki lokal zajmuje księgarnia De Facto Outlet.
Zaglądamy tam czasem by wydać resztki naszych pieniędzy na kilka stosów mocno przecenionych książek. Często bierzemy w ciemno, sugerując się jedynie opisem z tyłu okładki. (Dzięki temu wiem jak ważne jest zachęcające streszczenie, które się tam umieszcza).
Wbrew panującej opinii, iż rynek wydawniczy ma się źle, w tej konkretnej księgarni, zawsze ktoś się kręci, podobnie jak w antykwariacie na Grunwaldzkiej, czy przy stoisku z książkami w Empiku.

Dlatego zdziwił mnie tekst jaki przeczytałem na jakiejś ulotce znalezionej w restauracji. "Homo Sapiens Czytający". Jakaś pani (choć sądząc po zdjęciu, może to być dziewczynka) podróżując pociągiem doznała nagłego olśnienia, ponieważ zauważyła bardzo wielu ludzi, którzy zaczytywali się w różnych książkach. Sensacja! Ludzie jednak czytają! Coś nieprawdopodobnego, więc skąd wziął się ten pogląd? Skąd ta plotka, że literatura umiera? Skąd media i wszyscy ci ludzie od statystyk, wytrzasnęli slogan "pół książki rocznie"? Sensacja!

Ponad dwa lata bujam się po szynach. Jechałem już o każdej możliwej porze, w każdą możliwą stronę, z różnymi prędkościami, w różnym standardzie i towarzystwie. Widziałem wiele, nie wszystko, ale dostatecznie dużo by móc na podstawie własnych doświadczeń, wyrażać opinie.

Ludzie czytają wszędzie, szczególnie, gdy mają przed sobą widmo kilku godzin spędzonych na bezczynnym siedzeniu w miejscu. Owszem, zdarzają się dni, że jestem jedynym człowiekiem w przedziale, który nie gapi się w okno lub w laptopa lub nie śpi, bo przeważnie ludzie w pociągach śpią.
Ja sam lubię czytać, ale robię to rzadko, tylko na trasach, które znam już na pamięć, ale nie tam i nie wtedy, gdy krajobraz za oknem maluje się o wiele ciekawiej niż jakikolwiek opis wymyślony lub spisany na potrzeby lektury.

Wnioski? Nie należy wyciągać pochopnych wniosków na podstawie pojedynczej obserwacji.

Mniejsza. Pora na jajecznicę!

I jeszcze kilka fotek, które zrobiła Kazikowa. Nasze znaleziska. (Pod każdym zdjęciem cena.)


4.70


7.70 


5.00


9.70

środa, 2 listopada 2011

Facebook dla mnie właśnie się kończy...

Wyczuwałem  to od dawna. Wesoły nastrój powodowany dużą ilością ciekawych i mądrych rzeczy umieszczaną na Facebooku przez moich znajomych, znikał stopniowo, aż przerodził się w stan obecny. Aktualnie mam około 250 znajomych, z czego wszelkie zmiany statusu połowy z nich są dla mnie nie widoczne. Nie jest to spowodowane błędnymi ustawieniami, po prostu zacząłem wyciszać wszelkich idiotów, którzy piszą bezwartościowe bzdury.
Dwa dni temu zakończyła się działalność strony "WTF Poland" która przez jakiś miesiąc prężnie dostaraczała mi rozmaitych absurdów wprost z naszego pięknego kraju (uwierzcie mi, po 10 postów dziennie). Akurat wydarzenie to zbiegło się w czasie z tym spektakularnym lądowaniem na Okęciu, więc mogłem zaobserwować jak z nieznanego człowieka wyrasta bohater internetu. W przeciągu 24 godzin na Facebooku zebrało się ponad 20 tysięcy fanów kapitana Wrony... (dla porównania - Henryk Sienkiewicz - 10 tysięcy, Tadeusz Kościuszko - 47 fanów!, Kazimierz Pułaski - 8 fanów!, Kapitan Bomba - 27 tysięcy fanów - postać z głupawej kreskówki.)
Teraz na dwóch stronach poświęconych bohaterskiemu pilotowi jest po 30 tysięcy fanów... Do Chopina brakuje mu jeszcze około 400 tysięcy, ale wszystko jest możliwe, przecież to internet.

Pewnie jeśli wielka zagłada Fejsbuka, którą planuja na koniec tego tygodnia, nie wypali, to sam go zlikwiduje lub zmarginalizuje bo szkoda mi życia na ten klub adoracji własnych tyłków.

Dziewczyna X dodała nowe foto, więc chłopacy A, B i C lubią to, a dziewczyna Y pisze komentarz typu "Ślicznie" choć zazdrości X tego jak wygląda... To mi się już w głowie nie mieści, przestaje być śmieszne i w ogóle nie chcę na to patrzeć.

Koniec tematu. Chyba najwyższy czas się przespać.